Page 3 - ÖZGÜRLÜĞÜN BEDELİ
P. 3

abaevinden ilk ayrılışımdı. İçimde sevinç, hüzün
               Bve korku kol kola geziyordu. Sevinçliydim  çünkü

            artık özgürdüm ve o çok istediğim fakülteyi kazanmıştım.
            Hüzünlüydüm çünkü her ne kadar kendimi büyümüş, önemli
            biri gibi görsem de sanırım hâlâ anneciğine bağlı küçük bir
            çocuktum. Onun kolları arasında olmaya, geceleri yatağım-

            da beni kontrol edip üzerimi örtmesine, parmak uçlarında
            odamdan çıkarken dönüp sevgi dolu gözlerle bana bakmasına
            ihtiyacım vardı. O, hep uyuduğumu sanırdı. Yavaşça süzülür-
            dü odama. İncitmeden, yavaş yavaş çekerdi yorganı. Ben, göz-
            lerim kapalı olduğum hâlde için için şımarır, eşsiz bir melek
            tarafından korunup kollanmanın hazzını yaşardım.


               Korkuyorum çünkü artık tek başımayım. Kendim için
            bütün  kararları kimseye  sormadan  vereceğim.  İyiyi, kötüyü
            kendim  ayıracağım.  Dahası  büyük  ve  hiç  görmediğim  bir
            şehirde yaşayacağım. Kalabalıklar beni hep korkutmuştur.
            Bunda doğup büyüdüğüm kasabanın küçük, sakin bir yer

            olmasının rolü büyüktür.



                                                                     5
   1   2   3   4   5   6   7   8