Page 118 - KRAL SET 3 - TURKCE (OGRENCI)
P. 118

OKUMA - ANLAMA


                                                T.2.3.2. Noktalama işaretlerine dikkat ederek okur./ T.2.3.3. Vurgu, tonlama ve telaffuza dikkat ederek okur./
          DİNLE     TEMA METNİ                  T.2.3.14. Okuduğu metinle ilgili soruları cevaplar./ T.2.4.5. Yazılarını görsel unsurlarla destekler.



                                           KEÇİNİN YEDİĞİ HER OTU YERİZ!
                Anadolu’da yaşayan insanlar, özellikle de Egeliler

             için bitkiler, yaşam›n vazgeçilmez bir parças›. Ege’de
             pazar yerlerine gitti¤inizde binbir çeşit bitkinin sat›l-
             d›¤›n› görebilirsiniz. Datça Yar›madas› da Ege’ye özgü
             bitkilerin çok zengin oldu¤u yerlerden biri. Palamut-
             bükü Köyü’ne yapt›¤›m›z gezide yenilebilir bitkileri
             inceledik ve orada yaşayan insanlar›n bunlar› nas›l
             kulland›klar›n› ö¤rendik.

                Palamutbükü’nde ilk tan›şt›¤›m›z insanlardan biri
             Mehmet Canözü oldu. Güleryüzlü ve hoşsohbet Meh-
             met Amca, yörede yaşayan herkes gibi, yenebilen
             bitkilerden “ot” diye söz ediyordu. Ona, otlarla bes-
             lenmenin nas›l bir geçmişi oldu¤unu sorduk. Mehmet
             Amca, bize Ege’de zaten var olan ot yemeklerinin

             ‹kinci Dünya Savaş› s›ras›nda daha çok önem ka-
             zand›¤›n› anlatt›. Dedi¤ine göre bölgede farkl› otlar›n
             yiyecek olarak kullan›lmas› savaş zaman›nda artm›ş.
             Türkiye’de savaş sonunda ciddi bir k›tl›k baş göster-
             miş. Ne ekilecek tohum ne de ekilenleri sat›n alacak
             kimse bulunabiliyormuş. Bu k›tl›k, 1950’li y›llarda da
             sürmüş. Zorluk çeken Anadolu insan› parlak zekâs›n›

             kullanarak bu durumu atlatmay› başarm›ş. Ne mi yapm›ş? Hayvanlar›n› izlemiş ve hangi otlar›
             yediklerini ö¤renmiş. Havanlar›n yediklerini insanlar da yiyebilir düşüncesiyle otlar› toplamaya
             ve besin olarak kullanmaya başlam›ş.
                Palamutbükü Köyü’nde tek tan›şt›¤›m›z kişi Mehmet Amca olmad›. K›z› Meray Yeşiltaş’la
             da tan›şt›k. Meray, buralarda do¤up büyümüş. Yöreyi çok iyi biliyor ve do¤aya çok merakl›!
             Burada bulunan tüm kuşlar› ve bitkileri tan›yan Meray’›n bize söyledi¤i ilk sözlerden biri, “Ot

             deyip geçmeyin! Ot bizim için oyun, yemek, şifa demektir!” oldu. Meray ve ailesi, orada ya-
             şayan tüm insanlar gibi, yöredeki otlar› yemek yapmada kullan›yorlar. Böreklere kat›yorlar,
             kavurmalar›n› yap›yorlar, çay›n› içiyorlar, baharat olarak kullan›yorlar.
                Egelilere hangi otlar› yediklerini sordu¤unuzda “keçinin yedi¤i her otu yeriz” cevabını al›rs›n›z.

             Gerçekten de Datçal›lar böyle söylüyor.
                                                                     Burcu Meltem Ar›k / Bilim Çocuk Dergisi
                                                                                             (Düzenlenmiştir.)




                                                         117                                       Türkçe - 3
   113   114   115   116   117   118   119   120   121   122   123