Page 26 - TURKCE
P. 26
OKUMA - ANLAMA
T.4.1.12. Dinleme stratejilerini uygular. / T.4.3.1. Noktalama işaretlerine dikkat ederek sesli ve sessiz okur./
T.4.3.4. Metinleri türün özelliklerine uygun biçimde okur./ T.4.3.15. Okuduklarını ana hatlarıyla anlatır./
DİNLE TEMA METNİ T.4.3.18. Okuduğu metinle ilgili soruları cevaplar.
BİR MECİT BORÇ ALDIYDIM
Lâpseki Belbaşı köyünden Halil, kara savaşlarının
devam ettiği günlerde ağır bir yara alır. Hemen Koca-
dere köyündeki Sargı Yeri Hastanesine getirilir. Yüzlerce
hasta vardır burada. Halil’in yarası da oldukça ağırdır.
Nefes alıp verirken zorlanmakta kalbi sıkışmakta acı
çektiği yüzünden belli olmaktadır. Yarasının ağırlığına
bile bakmadan komutanına bir şeyler söylemek ister.
Komutan kolundan tutup kendisine doğru eğilince, Halil:
“Komutanım ölme ihtimalim çok fazla. Ben bir pusula
yazdım. Arkadaşıma ulaştırın.” der.
Derin derin nefes almaya devam eder bir müddet. Az
sonra da komutanın kolları arasında şehit olur. Komutan
pusulayı cebine koyar.
O gün yüzlerce yaralı gelmektedir sargı yerine. Bunla-
rın hususi eşyaları, mektupları, pusulaları şehit olduktan
sonra ailelerine ulaştırılması için sargı yeri komutanına
teslim edilirdi. Yine böyle bir gün pusulalardan biri sargı
yeri komutanının dikkatini çekti. Üzerinde “Belbaşılı
Halil’e” yazısını görünce komutan hemen onu da ya-
nına aldı. Önce Halil’in pusulasını açtı. - Ben köylüm
Lapsekili İbrahim Onbaşı’dan bir mecit borç aldıydım.
Kendisini göremedim. Belki şehit olurum. Nolur şehit
olursam söyleyin hakkını helal etsin.
Komutanın gözleri buğulanır ve hemen İbrahim On-
başı’nın pusulasını açar.
– Ben Belbaşı köyünden arkadaşım Halil’e bir mecit
borç verdiydim. Kendisi beni göremedi. Biraz sonra
taarruza kalkacağız. Belki ben dönemem. Arkadaşıma
söyleyin hakkımı helal ettim.
BİR DESTANIN ÖYKÜSÜ
ÇANAKKALE EL REHBERİ KİTABIMIZDAN ALINTIDIR
25 Türkçe - 4

