Page 24 - DEMİR PENÇE SUZİKO ANTARKTİKA MACERASI
P. 24









                 Kadın yolcu endişeyle başını salladı. Ben kendi adıma
             o kadar karamsar değilim. Çünkü er geç dünya insanın

             ona verdiği hasarları kendi kendine onaracak... Bizim
             bilmediğimiz sistemler her türlü kirliliği emerek yok
             edecek. İyi düşünürsek iyi şeyler olur, derdi büyükba-

             bam. Ben de iyi düşünmek istiyorum.
                 Yine bu sohbetten öğrendiğime göre gemide dok-
             san sekiz yolcu imişiz. Çünkü Antarktika’ya bir kerede

             ancak yüz kişinin çıkmasına izin veriliyormuş. Yolcu
             sayısı çoksa iki gruba ayrılmak mecburiyeti varmış.
             Bir grup kıtaya çıkarken öbür grup gemide bekliyor,

             ancak ilk çıkan grup gemiye döndükten sonra sıra
             onlara geliyormuş.
                 Anladığım kadarıyla Antarktika gizemli olduğu kadar

             bir de yasaklar ülkesi. Dün hastalanan bir yolcuya gemi
             doktoru şaka ile,

                 — Dostum, Antarktika’da hastalanmak serbest, ölmek
             yasaktır, demiş, hepimizi güldürmüştü.

                 Yapay zekâlı robotumuz Suziko da en az benim
             kadar ilgiyle dinliyordu bu sohbetleri. Onun insan davra-
             nışları kafamı daha az kurcalıyordu. Gemide tanıştığımız

             bilgisayar mühendisi, yapay zekâ hakkında açıklamalar
             yapınca Suziko hakkında daha az hayrete düşüyordum.
                 Yemekler ölçülü çıkıyor. Gemide israf yasak. En çok

             balık yiyoruz. Dün Caner:



         26
   19   20   21   22   23   24   25