Page 7 - BIR MIKROBUN GUNLUGUNDEN
P. 7
10 Bir Mikrobun ünlü ünden
ki... Bir insan›n ya da bir hayvan›n bedenine kapa¤› ata-
mazsam iflim harap... Heder olup giderim alimallah...
Yak›ndan çocuk c›v›lt›lar› geliyor. Oynayan, ba¤›-
ran, gülüflen çocuklar›n sesini duyabiliyorum. Ama ya-
p›fl›p kald›m bu kald›r›ma. O çocuklar›n birinin vücu-
duna konuk olabilmem için önce buradan kurtulmal›-
y›m; ama nas›l? Çaresizim. Beklemekten baflka elim-
den bir fley gelmiyor.
Yan›mdan geçen insanlar› göz ucuyla sözüyorum.
Sa¤l›kl› görünenlerle iflim olmaz. Halsiz, zay›f, üzgün
insanlar görünce heyecandan elim aya¤›ma dolafl›yor.
Fakat bu ›slak yap›flkanl›k içinde debelenmekten baflka
bir fley yapam›yorum.
K›sa boylu t›knaz adam›n vücudundan at›lal› tam
iki uzun gün geçti. Toza topra¤a kar›flt›m. Her an bu-
radan ayr›labilirim. fians›m yaver giderse bir insan›n
vücudunu mesken tutaca¤›m. Bunu baflaramazsam
vay hâlime...
Oh! Yaflas›n! Rüzgâr ç›kt›. Yerden tozlar› al›p hava-
land›rd›. Ben de bu tozlar›n içindeyim. Oradan oraya
sürükleniyorum. Yerde olmaktan iyidir. Bazen bir a¤a-
c›n yapraklar› aras›nda, bazen sokaklar› dolduran kala-
bal›¤›n aras›nda dolafl›yoruz. Ama hep uçuyoruz. Ya-

