Page 4 - 9786254113260

6 BABA EVİ

ön ce. Kol tu €u nun al t› na k›s t›r d› €› bir o€ lan c› €› s›m s› k› tu tan
sa r› l› bü rü lü bir ka d› n›n in me si ne yar d›m et ti.

Va go nun pen ce re sin den bir ça put la bir tek pen çe ya p›l m›fl
bir kun du ra at t› lar ar ka la r›n dan. O€ la n›n elin de em zik li bir
tes ti var d›. Ka d›n o€ la n› ye re b› ra ka rak kun du ra te ki ni yün
ço rap la r› n›n üs tü ne giy mek için ye re otur du.

Adam he men kal k›p gi den tre nin ar ka s›n dan ba k› yor du.

Du dak la r› k› p›r da d› ama bir fley söy le me di. Ye re, kü çük den gin
ya n› na çök tü. Ce bin den bir köy lü si ga ra s› pa ke ti ni ç› kar d›.
Kib rit ku tu su da ezi lip çar p›l m›fl t›. Da ha si ga ra s› n› yak ma dan
aya €a kalk t›. Kü çük is tas yon dan do€ ru kas ket li bir me mur
ge li yor du. Uzak tan bir göz at t›k tan son ra:
— A€a ne re den böy le, di ye sor du.
— An ga ra ’ya va ra cak d›k, de di adam. Yoz gat’ tan bin mi-
fli dik. Bu tren var maz m›fl An ga ra’ ya, ters bin mi fliz.
— ‹n di €i niz tren Kur ta lan’ dan ak tar ma ya par, Erzurum’a
gi der.
— Kur ta lan ni re?
— Se nin ifli ne ya ra maz. Ne ya pa cak s›n ö€ re nip de. fiim di
An ka ra tre ni an cak ya r›n ö€ le ye do€ ru ge çer.
— Bek le riz A€a’m.
— Bi let?

— Bi let mi, aha!
Köy lü koy nun dan, göm le €i nin al t›n dan y›p ran m›fl bir nü fus
kâ €› d› ve onun için den de bi let le ri ç› kar d›. ‹s tas yon me mu ru:

— ‹yi ki tren de alıkoy ma m›fl lar, de di. Ama bu ra da yi ye cek
içe cek yok. Tren an cak su al mak için du rur. Ne re li sin sen?
— Yoz gat ta n’›k.

— Ne yap ma ya gi di yor sun?