Page 9 - 9786254115042
P. 9
“Eee başta niye sinirliydin Büş?” dediğini duyar gibiyim.
Ama ne yapayım Günlük, insanları hiç anlamıyorum
hiiiç! Canım çok sıkkın.
Dur en baştan anlatayım.
İkinci günlüğümü bitirdikten sonra
yeni günlük almaya bir türlü fırsat
bulamamıştım. Okullar kapanın-
ca da annem karne hediyesi
olarak seni aldı bana. O kadar
güzel sayfaların var ki yazmaya
kıyamadım…
Tamam tamam, itiraf edeyim. Yazmaya
kıyamadım değil de, yazmaya zaman bulamadım di-
yelim. Okullar kapanınca, anneannem de iyileşince, köy
hayatımıza artık veda etme zamanımızın geldiğine
karar verdik. Köydeki en yakın arkadaşım Burçak’tan
ayrılma kısmını da hiç anlat-
mayayım çünkü ağlaya
ağlaya öldük!
Terliğin altına yapışmış sakız
gibi ayrılamadık…
10

