Page 9 - 9789753811637

SÛRE-İ TEKVİR’İN YORUMU 11

4- Ta’tîl-i İş’ar (Kıyılmaz mallar bırakılınca)

5- Haşr-ı vuhûş (Vahşiler dirilince)
6- Tescîr-i Bihâr (Denizler kaynayıp, tutuşunca)
7- Tezvic-i Nüfus (Nüfuslar çiftleşince)
8- Sual-i Mev’ûde (Diri gömülene, sorulduğunda)
9- Neşr-i Sühuf (Defterler açılınca, aşikar olunca)
10- Keşt-i Sema (Sema sıyrılınca)
11- Tes’iyr-i Cahim (Cehennem kızışınca)
12- İzlaf-ı Cennet (Cennet yaklaştırılınca)
Bu kıyamet tanımları aynı zamanda baştan ilk 13 âyetin de sırası
demektir. Ancak 8. ve 9. âyetler tek bir tanım etrafında toplanmış ve
dolayısıyla 13 âyet 12 madde halinde özetlenmiştir.
Görüldüğü gibi fevkalade önemli olan tanımlar Arapça’da bile
çok özel kelimeler seçilerek kurulmuştur. Ve bu tanımlar kıyamete
ait tanımlardan biraz farklıdır. Bunun sebebi diğer bazı âyetlerin kı-
yametin ileri safhalarına ait görüntüleri dile getirmiş olmasındandır.
Halbuki Tekvîr Sûresi özellikle kıyametin yıkılan boyutlar içinde
başlangıç görüntüsünü tanımlamaktadır.
Kıyamete ait bu önemli tanımları hem Arapça etimolojisi içe-
risinde hem astro-fizik bilgilerin erişebildiği çerçevede özetlemek
istiyorum.
Âyet 1: “Güneş dürülünce.”

TEKVÎR-İ ŞEMS:

Tekvîr kelimesi 1. derece mânâsında bir şeyi dürüp kaybetmek
anlamına gelir 2. derece mânâsında kör etmek, ortadan kaldırmak
anlamına gelir. Hz. Ömer bu sûredeki Tekvîr kelimesini kör olmak
anlamına tanımlamış ve yorumlamıştır. Hz. Ömer’in bu mucizevî ta-