Page 70 - Çılgın Dedemin Zaman Makinesi (1)

Çılgın Dedemin Zaman Makinesi

Bütün bu akl›mdan geçenleri bir sohbet s›ras›nda de-
deme anlatm›şt›m. Hiç konuşmadan dinlemişti beni. Hoşuna
giden şeyleri dinlerken hep suskun kal›rd›. Beni dinledik-
çe, oğlundan kalan tek yadigâr› olan torununu iyi eğittiğini,
kültürlü, ileri görüşlü bir genç olarak yetiştirdiğini görüyor,
içten içe seviniyordu. Ona ömrünün son deminde çocuk sevgi-
sini tatt›rm›şt›m. H›rç›n, asabi ve ç›lg›nl›kta s›n›r tan›mayan
dedem, beni eliyle büyüttüğü için her çal›şmas›nda çocuk-

lara bir şeyler verebilmenin, onlar› gelecekte mutlu edebil-
menin çabas› içindeydi. Bir çocuğu mutlu etmek, onun için
zafer kazanm›ş olmakt›. Bunu benim kadar kimse bilemez.
S›rf böyle bir dedeye sahip olduğum için dünyan›n en mutlu
çocuğu olarak büyüdüm.

Dedemin kafas›ndan geçenlerin, t›pk› tahmin ettiğim gi-
bi olduğunu anlamam uzun sürmedi. Cabbar amcan›n arka
bahçedeki sebzeliğini gezerken ona şöyle dediğini duydum:

— Cabbar, dikkat et, sebze yetiştirirken genleriyle
oynanm›ş fide olmas›n içlerinde.

Cabbar amca elindeki çapay› ritmik hareketlerle topra-
ğa dald›r›p ç›kar›rken dedeme cevap yetiştiriyordu:
— Ben de buna gayret ediyorum efendim. Ama o dediği-
niz fideler de hem çabuk büyüyor, hem de h›zl› ürün veriyor.
Ara s›ra bu tür fideler ve tohumlar almama izin verseniz ne

iyi olur.

70