Page 5 - 9786259895260

ORİNOKO NEHRİ

gösteriyordu. Harita, renkli çizgilerle üç bölüme ayrılmıştı.
Bu bölgeler, Orinoko Eyaleti’ne bağlı Varinas, Guyana ve
Apure idi. Harita; dağları, nehirleri ve ovaları da ayrıntılı bir
biçimde gösteriyordu. Ülkenin deniz sınırları, eyalete adını
veren başkent Maracaiba ile ülkeyi İngiliz Guyanası’ndan
ayıran Orinoko Nehri’ne kadar uzanıyordu.
Haritaya bir göz atanlar, Bay Miguel’in haklı olduğunu
söyleyebilirlerdi. Çünkü Orinoko Nehri, zarif bir yay çizerek
Venezuela topraklarını bir uçtan bir uca geçiyordu.
Peki, harita böyle dediğine göre, Bay Varinas ve Bay Miguel,
hâlâ bu ırmağın kaynağının ille de Kolombiya Dağları’nda
olduğunu ne diye iddia ediyorlardı? Hâlbuki ırmak, Parima
Dağları’ndan doğuyordu ve burası Roraima Dağı’na çok ya-
kındı. Roraima Dağı, iki bin üç yüz metre yüksekliğindeydi
ve Venezuela, İngiliz Guyanası ile Brezilya’nın bir köşesinde
yükseliyordu. Bu dağ, Güney Amerika’nın bu üç devletinin
kesiştiği bir noktada bulunuyordu.
Tartışmanın geçtiği 1893 yılında Orinoko Nehri’nin kay-
nağıyla pek ilgilenen yoktu. Ancak iki yıl önce komşu devletler
arasında sınır belirleme meselesi ortaya çıktı. Aralarındaki
anlaşmazlığa çözüm bulmak için İspanya, arabuluculuk
yapmayı kabul etti. Kolombiya ile Venezuela arasındaki sınır
böylece belirlenmiş oldu. Sıra Brezilya sınırını tespit etmeye
gelince, bu konuyla pek ilgilenen yoktu. Çünkü Brezilya’da
şu anda iki milyon iki yüz elli bin kişi yaşıyordu.
Ne yazık ki Bay Miguel ve iki arkadaşı, kitapların üstüne
eğilmiş, bilim uğruna saçını ağartmış, iki büklüm olmuş,
bildiğimiz bilim insanlarından değildiler. Bay Miguel henüz
kırk beş yaşında idi, ötekiler ondan biraz daha küçüktüler.
Nehrin kaynağını merak eden bu üç coğrafyacı, her gün
Ciudad Bolivar Üniversitesi’nin kitaplığında buluşuyorlardı.

5