Page 13 - 9786051740928

. .. .
CINGOZ RECAI

– Yorgo, dedi. Vakit çok geç... Düşün.

Çocuk da yalvardı:

– Baba gitme!..

Fakat babası, kararını vermişti.

– Yirmi lira az para değil. Yarın sana bir tren alırım.

Kasketini başına koyarken yabancıya sordu:

– Ev yakın mı?

Öteki:

– Fazla sürmez, diye mırıldandı.

Duvarcı, karısını ve çocuğunu kucaklamış, yabancının arkasından
yürümüştü.

Sokağa çıktılar. Kapıda bir otomobil vardı. Şoför motoru çalıştırdı.
Hava iyice kararmıştı. Dondurucu bir sis, iliklere işliyordu.

Sahte Ermeni Doktor, otomobilin kapısını açarak “Gir usta!” dedi.

Rençper, aklına hiçbir şey gelmeden arabanın içine girmişti.

İçeride, karanlıkta, ustanın göremediği iki adam vardı. Yüzleri siyah
birer maske ile örtülü idi. Duvarcı, bunları görünce geri çekilmek ve
bağırmak istedi fakat vakit bulamadı. Hemen üstüne atılmışlar ve
boğazına bir atkı sarmışlardı. Ağzına da bir mendil tıkadılar. Umulmaz
bir çabuklukla gözlerini, ellerini ve ayaklarını da bağlıyorlardı.

Otomobil hızla yürüdü.

14