Page 27 - Çılgın Dedemin Zaman Makinesi (1)

Sultan Alparslan’ın Karargâhında

Diğer taraftan sağ ve sol cenahtaki kuvvetlerimiz san-
ki uykuya dalm›şt›. En küçük bir hareket bile görünmüyordu.
fiaş›lacak şeydi. Sanki buraya savaşmaya değil, seyretme-
ye gelmişlerdi.
Birden Orhan ağabeyin feryad›n› duydum ve döndüm:

— Aman Allah›m! Ordumuz bozguna uğrad›, geri çekili-
yor!

Gerçekten de ordumuz tam bir bozgun hâlinde geri çe-
kiliyordu! Peçeneklerin ve Uzlar›n yard›m› da fayda etme-
mişti. Alparslan’›n ordusu geri çekiliyordu!
Nara atma s›ras› Bizansl›lardayd›. Yeri göğü inleterek
askerlerimizin peşine tak›lm›şlard›. Bendini y›km›ş sel gibi
ovay› geçiyor, Malazgirt Kalesi’ne doğru ak›yorlard›.

Gözlerimi ellerimle kapatm›ş, bu hazin manzaray› gör-
memeye çal›ş›yordum. Fakat dedem, t›pk› bir tiyatro izler
gibiydi. Yüzünde tatl› bir tebessüm vard›. Bulunduğumuz
tepeden perişan hâlde çekilen askerlerimize bak›yordu. En
ufak bir üzüntü belirtisi göstermeden hem de…

Bizans ordusu zafere yaklaşm›şt›. ‹mparator en önde
gidiyor, askerlerine zafer müjdesini vermek için k›l›c›n› ha-
vada sall›yordu.

‹çimden; “Bize öğretilen Malazgirt Zaferi ile hiç ala-
kas› olmayan bir savaş izliyoruz.” diyordum ve son derece
üzgündüm.

27