Page 32 - Çılgın Dedemin Zaman Makinesi (1)

Çılgın Dedemin Zaman Makinesi

Sultan Alparslan’›n emri ile esir imparator çad›ra gö-
türüldü. Korkudan ve üzüntüden benzi sararm›şt›. Ayaklar›
titriyor, dili kuruyordu. Utanç içindeydi. Yer yar›lsa, yerin
dibine geçse şüphesiz çok daha mutlu olurdu.
Sultan Alparslan, en ufak bir aşağ›lama belirtisi gös-
termeden esirini karş›lad›. Onu sakinleştirdi ve yan›nda yer
verdi. Büyük bir devletin imparatoruna gösterilecek sayg›y›
gösterdi.
Romanos Diogenes gözlerine inanam›yordu. Acaba rüya-
da m›yd›? Birazdan ay›lacak ve her şey bitmiş mi olacakt›?

Baş›n› yerden kald›rmaya cesaret ettiği ender anlar-
da gözlerini kaçamak olarak otağ›n içinde dolaşt›rd›. Tuhaf
şey! Hiç kimse ona düşmanca bakm›yordu. Ağalar, bey-
ler, şehzadeler ve dahi vezirler sultanlar›n›n karş›s›nda el
bağlam›ş sakin sakin duruyorlard›. Ne bir sevinç gösterisi,
ne zafer ç›lg›nl›klar›, ne taşk›nl›klar… Hiçbiri yoktu. Yaln›z
d›şardan zafer borular›n›n coşkulu sesi geliyor, yak›lan ateş-
lerin baş›nda toplanm›ş askerlerin türküleri duyuluyordu.
Elinde olmadan bak›şlar›n› Sultan Alparslan’a çevir-
di. Bir anda göz göze geldiler. Esir imparator ile galip sul-
tan birbirlerini süzdüler. Her şey galip sultanın iki dudağ›n›n
aras›ndan ç›kacak sözde gizliydi. Alparslan daha fazla bek-
lemeden söze başlad›:

— Ben, Selçuklu Hükümdar› Sultan Alparslan, size Sav
Tigin’i elçi gönderdim. Savaşmayal›m, bar›şal›m, dedim. Gel
gelelim siz Bizans ‹mparatoru Romanos Diogenes! Siz kalk›p

32