Page 50 - Çılgın Dedemin Zaman Makinesi (1)
P. 50
Çılgın Dedemin Zaman Makinesi
Ertuğrul’un yatt›ğ› yerin beri taraf›nda bir dolap vard›.
Ev sahibi dolaptan bir kitap ç›kararak odan›n içindeki en
yüksek yere koydu.
Ertuğrul:
— O kitap nedir? Niçin kimsenin ulaşamayacağ› bir ye-
re koydunuz? diye sordu.
Hane sahibi:
— O Kur’an-› Kerim’dir. Yüksek yerde dursa gerektir,
dedi.
Ev sahibi ç›kt›ktan sonra Ertuğrul doğruldu ve kitab›
ald›. Sabah ezan›na kadar okudu. Tan yeri ağar›rken ald›ğ›
yere koydu ve derin bir uykuya dald›. Birden bir ses duydu
ve yüzünü k›bleye döndü.
Duyduğu ses:
“Ey Ertuğrul!” diyordu. “Sen ki Kur’an-› Kerim’i hür-
metle okudun, evlad›n, evlad›n›n evlad› şanla ve şerefle
yaşayacaklard›r. Ad›n gökkubbede baki kalacakt›r!”
Ertuğrul s›çrad›, etraf›na bakt›. Kimsecikler yoktu. “Ya
bu ses?” dedi kendi kendine. Yüreğinde bir coşku vard›.
Eliyle bast›rmasa kalbi göğsünü yar›p ç›kacakt›.
O gün ev sahibinden izin isteyip otağ›na döndü. Daha
çad›r›na girmemişti ki kutlu bir müjde ile yüzü ayd›nlan›verdi:
— Bir oğlun oldu! Bir oğlun oldu!
Ertuğrul, rüyas›n› hayra yordu ve oğlunun ad›n› Osman
koydu.
50
