Page 15 - YAŞAYAN ATASÖZLERİMİZ
P. 15
YAŞAYAN ATASÖZLERİMİZ - 1
Diyece€im flu ki, eski zamanlarda cehennem ateflini
bile tutumlu kullanmak zorundaym›fllar. Bir kibrit çöpü ile
yak›lan atefl, bir daha söndürülmezmifl. Ya ne yap›l›rm›fl
dersiniz? Küle kuylan›rm›fl közler. Evet evet, yanl›fl
2
duymad›n›z! Gece yatmadan önce korun üzeri so€uk kül ile
örtülür, sabah olunca közler yeniden tutuflturulurmufl.
‹flte o y›llarda genç bir kar› koca, kendi hâllerince, güç-
lerinin yetti€ince bir evce€iz yapt›r›vermifller. Ocaklar›nda
ilk atefli yakm›fllar ya, gelin görün ki gece yatarken koru
kuylayacak bir dirhem külleri yokmufl! Gelin han›m, oca€›n›n
ilk ateflini söndürmeyi, ertesi gün bir kibrit çöpünü ziyan
etmeyi kendine ar bilmifl. Bununla birlikte ateflin sabaha
kadar dayanamayaca€›n›, sönece€ini biliyormufl. Ne etse,
nas›l etse de koru kuylayacak kül buluverse...
Neyse ki kocas› imdad›na yetiflmifl:
“Komflumuz Hatice bac›dan bir kürek kül isteyiver.”
demifl.
Taze gelin, utana s›k›la Hatice bac›n›n kap›s›n› çalm›fl.
Hâlini arz eyleyip bir kürek kül istemifl. Komfludan ald›€›
kül ile oca€›nda yakt›€› ilk atefli kuylay›vermifl.
Kocas›, kar›s›na:
“Sak›n unutma! KOMŞU KOMŞUNUN KÜLÜNE MUH-
TAÇTIR. Bunu böyle belle! Komflularla iyi geçin, hat›rlar›n›
2 kuylamak [D]: Gömmek
18
