Page 21 -

. .. .
-
baskerville'lerin kopegi
basker ville'lerin k opegi
vermişti. Bu küçük hikâyeyi size anlatmamın sebebi, meydana
gelen o korkunç olayla bir ilgisi olabileceğini düşünmemdir.
Ama o sıralarda bu işin uydurma olduğuna inanıyordum.
“Tavsiyem üzerine Londra’ya gitmeye karar vermiş-
ti. Kâlbinin zayıf olduğunu biliyordum, içinde bulunduğu sürekli
endişe, ne kadar hayal ürünü olursa olsun, sağlığına kötü etki
yapıyordu. Londra’nın eğlence yerlerinde geçireceği birkaç ayın
Sir Charles’a çok iyi geleceğini düşünüyordum. Ortak dostu-
muz, Bay Stapleton da onun bu durumuna çok üzülüyordu, o
da benim düşüncelerime katılıyordu.
“Sir Charles’ın öldüğü gece, cesedi bulan uşak Barrymore,
seyis Perkins’i, atla bana göndermişti. Daha uyumamış olduğum
için, bir saat içinde Baskerville’deydim. Soruşturmada göste-
rilen bütün kanıtları kontrol edip, onayladım. Porsuk ağaçlı
yoldan ayak izlerini takip ettim; bir süre durup beklediğini
gösteren ayak izlerinin değiştiğini gördüm. Yumuşak çakıllı
yolda Barrymore’dan başkasının ayak izine rastlamadım. Sonra
cesedi büyük bir dikkatle inceledim. Ben gelinceye kadar cese-
de kimse dokunmamıştı. Sir Charles, yüzükoyun yatıyordu,
kolları iki yanına açılmış, parmakları toprağa gömülmüş, yüz
çizgileri tanınmayacak kadar bozulmuştu. Cesette herhangi
bir darp izi yoktu. Fakat soruşturmada Barrymore yanlış bir
bilgi verdi. Cesedin çevresinde toprakta hiç iz olmadığını söy-
ledi. Herhâlde görmedi. Ama ben gördüm, biraz ötede yeni ve
oldukça belirgin izler gördüm.”
“Ayak izleri mi?”
“Ayak izleri.”
“Erkek mi, kadın mı?”
Doktor Mortimer, bir süre tuhaf tuhaf yüzümüze baktı,
sonra hemen hemen fısıltı hâlinde:
“Bay Holmes, bunlar dev bir köpeğin ayak izleriydi.” dedi.

21 21