Page 18 -

Sherlock Holmes
Sherlock Holmes
yapardı. Bunu Barrymoreların tanıklığı ortaya çıkarıyor. Mayısın
dördünde, Sir Charles ertesi gün Londra’ya gitmek niyetinde
olduğunu söylemiş ve Barrymore’dan bavulunu hazırlama-
sını istemişti. Her zamanki gibi o gece de yürüyüşe çıkmıştı.
Bu gezintilerde puro içerdi. Bu son gezisi olmuştu, bir daha
geri gelmedi. Saat on ikide Barrymore, Hall’ün kapısının açık
durduğunu görünce, telaşlanmış ve fener alarak efendisini
aramaya çıkmış. Bütün gün yağmur yağdığı için, Sir Charles’ın
ayak izleri yolda çok belirginmiş. Bu yolun ortalarına doğru,
bozkıra açılan bir kapı vardır. Sir Charles’ın bir süre orada
durduğunu gösteren belirtiler varmış. Yoldan aşağı yürümeye
devam eden Barrymore, yolun sonunda efendisinin cesediyle
karşılaşmış. Barrymore’un ifadesinde açıklanamayan bir nokta
var; efendisinin ayak izleri bozkır kapısını geçtikten sonra deği-
şiyormuş. Yerde, sanki ayak ucunda yürümüş gibi izler varmış.
Murph adında çingene bir at tüccarı o gece oralarda dola-
şıyormuş ama çok sarhoşmuş. Birtakım bağrışma ve çığlıklar
duymasına rağmen çığlıkların nereden geldiğini bir türlü kes-
tirememiş. Sir Charles’ın cesedinde hiçbir darp izi görülme-
miştir. Doktor, inanılmayacak ölçüde yüz buruşması olduğunu
söylüyor. Öyle ki Doktor Mortimer, önce karşısında yatan
kişinin dostu ve hastası olduğunu anlayamamış. Bu belirtinin az
görülen nefes darlığı ve kalp yetmezliğinden ileri gelebileceğini
de eklemiştir. Bu açıklamalarını morgta yapılan incelemede de
tekrarlayarak, kronik bir hastalığı olduğunu açıklamıştır. Jüri,
bunun üzerine tıbbî kanıtlara dayanarak Sir Charles’ın bir
cinayete kurban gitmediğine karar vermiştir. Bu karar mem-
nuniyetle karşılandı. Çünkü Sir Charles’ın vârisinin, bir an önce
Hall’e yerleşip, üzüntü verici bir şekilde kesintiye uğrayan hayırlı
işleri devam ettirmesi gerekiyordu. Hâkimin gerçeğe dayanarak
işi çözmesi, bu işin doğurduğu korku dolu masallara son ver-
miştir. Aksi takdirde Baskerville Hall’de oturacak birini bulmak

18
18