Page 4 -

Sherlock Holmes
Sherlock Holmes
sevilen yaşlı bir doktor; baksana onu tanıyanlar dostluk ve
sevgilerini kalıcı kılmak için bunu armağan etmişler.”
“Güzel!” dedi Holmes. “Olağanüstü!”
“Hastalarının çoğuna yaya giden bir köy doktoru olması
da söz konusu.”
“Niye?”
“Çünkü bu baston, bir zamanlar güzel bir bastonmuş ama
öyle yıpranmış ki böyle eski bir bastonu, şehirde çalışan bir
doktorun taşıyabileceğini düşünemiyorum. Baksana demiri
nasıl eskimiş, uzun yol yürüdüğü belli.”
“Oldukça yerinde bir düşünüş!” dedi Holmes.
“Hem sonra, ‘C.C.H.’d7eki dostlarından’ diyor. “Bir avcı
kulübü olsa gerek. Belki yerel bir avcı kulübünün üyelerinin
tedavisiyle ilgilendi ve onlar da karşılık olarak kendisine küçük
bir armağan verdiler.”
“Doğrusu kendinizi aşıyorsunuz Watson.” dedi Holmes,
sandalyesini geri itip bir sigara yakarak. “Benim küçük başa-
rılarımı anlatırken kendi yeteneklerini hiç dikkate almadığını
söylemeliyim. Belki ışık saçmıyorsun ama ışığı iyi iletiyor-
sun. Bazı kimseler, dâhi olmadıkları hâlde, dehayı kışkırtacak
güce sahiptirler. Doğrusunu söylemek gerekirse sevgili dostum,
sana çok şey borçluyum.”
Sözleri çok hoşuma gitmişti doğrusu; çünkü bugüne kadar
benimle hiç böyle konuşmamıştı. Genellikle kendisine karşı
duyduğum hayranlığa ve yöntemlerini övmeye çalışmama kar-
şılık hep kayıtsız davranması bana dokunmuştu. Artık onayını
alacak kadar ustalaştığımı, onun yöntemini öğrendiğimi ve
bunları uygulayabildiğimi düşünerek gurur duydum. Derken
bastonu elimden aldı ve birkaç dakika inceledi. Sonra, sigarasını
bırakıp, büyük bir ilgiyle bastonu pencereye götürerek ona,
büyüteçle baktı.

4 4