Page 4 - 9789753810470
P. 4
6 İNSAN BİLİNMEZİ
Sevgi, rüyalar, atomu sezen o bilinç ve, ondan gerilerde
yaşayan biz!
Telapatik tutkular.
Ya ölüm...
Ya onun ötesi?
Sanki bu kopyaları iç spiker veriyor gibi.
Kendinin ölümle bitmeyeceğine inanan insan ve bazen
çevresindeki fâni olaylara bakıp paniğe kapılanlar. Onlar iç
spikerden haber alamıyorlar sanki...
Ve bu fırtınalar curcunasında insan, evren ve Tanrı’yı
arıyor.
Evet. Evren ve insan kim?
Neyin nesi?
Sonlu bir madde mi?
Hiç seven ve hisseden biter mi?
Tann’yı öven, O’nu seven ölür mü?
İhtiraslar, kavgalar, çarpık doktrinler günümüz dünyasını
öyle karartmıştır ki: Evrenin hârika varlığı olan insanı bilen-
ler azalmış, çoğu onu sonlu biri sanmış.
Onu, san’atı ile, aşkı ile, rüyası ile Tanrı’ya kucak açan
haliyle gören ehil kafalar susmuş, bu perişanlığı seyre dalmış.
Sanki şeytan büyü yapmış, gerçekleri gören gözler bile
susmuş.
Hani Allah insanı yarattı.
«Tüm varlıklar ona secde etsin» diye emretmişti de; Şeytan:
«O topraktan yaratıldı» diye Allah’a isyan etmişti ya; sanki
bu zehiri beyinlere saçmış.
Şimdi insan, kendine isyan ediyor, ben sonluyum, diyor.

