Page 5 - 9789944938600

JULES VERNE

Adamların bir işareti üzerine nazik bir şekilde odadan
çıktı ve işinin başına döndü.

Bu adamlar, Bayan Campbell’in dayıları Sam ile Sib’di.
Birinin adı Samuel, diğerinin adı Sebastien’di. İskoçların
köklü ailelerinden birine mensuptular. Yaşları birbirine çok
yakındı. Biri diğerinden sadece on beş ay büyüktü. Biri elli
dört yaşındaydı, diğeri ise elli altısından gün almıştı. Sam,
büyük olanıydı. Ötekine de kısaca Sib derlerdi. İkisi de
iyiliğin, onurun, namusun, cömertliğin simgesiydi. Bu iyi
yürekli adamlar, bütün hayatlarını, daha bir yıllık evliyken
hastalanarak ölen kız kardeşlerinin geride kalan kızına ada-
mışlardı. Kız kardeşlerinin çocuğu olan Bayan Campbell’i
büyütmek uğruna ikisi de hiç evlenmemişti.

Kız kardeşleri, Campbell ailesine gelin gidince doğal ola-
rak, Sam ve Sib de bu ailenin bir koluna bağlanmış oldular.
Yeğenlerinin bakımını üstlendiklerinden bu yana da bu aile
ile bağlarını hiç koparmamışlardı. Aynı eğitimi almaları,
onları ahlak bakımından birbirlerine benzetmişti. Sam ve
Sib, aynı okulun, aynı sınıfında okumuşlardı.

İki adam, dış görünüşleri bakımından biraz farklılık
gösterseler de sonuçta tek bir kişi sayılırlardı. Sam, biraz
daha uzun, Sib ise tıknaz bir adamdı. Ama yüzleri ve huyları
tıpa tıp birbirlerine benziyordu ve Melville ailesinin bütün
soyluluğunu taşıyorlardı. Kumaş seçimlerinde bile zevkleri
aynıydı. Biri koyu mavi bir kumaştan elbise yaptıracak olsa,
diğeri de koyu kahverengiden diktirirdi.

Her zaman hayata aynı biçimde adım atan bu iyi kalpli
insanlarla kim yaşamak istemezdi ki? Birlikte yaşadıkları
gibi, birlikte ölecekleri de kuşkusuzdu. Melville ailesinin bu

4