Page 21 - YAŞAYAN ATASÖZLERİMİZ

YAŞAYAN ATASÖZLERİMİZ - 1

korkusundanm›fl. Ne var ki yaz›n gölgeleri mesken tutan
adam›n evinde durum içler ac›s›ym›fl. Ne tüten bir ocak ne
kaynayan bir tencere varm›fl.

Mutluluk uzakm›fl onlardan. Kad›n›n surat› bir kar›fl,
adam›n a€z›n› b›çak açmaz...

Adam hatas›n› anlam›fl anlamas›na da lakin ifl iflten
geçmifl.

Kara kara düflünürken kar›s› karfl›s›na dikilmifl:

“Ben babam›n evine gidiyorum. Senin gibi bir miskinle
yaflayamam!” demifl.

Elin a€z› torba de€il ki büzesin. Adam›n bafl›na gelen-
ler k›sa zamanda duyulmufl. Yafll› adam, yaz›n s›ca€›ndan
flikâyet eden gençlere dönüp b›y›k alt›ndan gülmüfl.

24