Page 23 - YAŞAYAN ATASÖZLERİMİZ

YAŞAYAN ATASÖZLERİMİZ - 1

AYA⁄ININ ÜfiÜMES‹N‹

‹STEM‹YORSAN

Yat›l› okulda okuyorduk. Ço€umuz fakir aile çocukla-
r›yd›k. Harçl›€›m›z s›n›rl›yd› ve harçl›€›m›z› çok dikkatli
harcamak zorundayd›k. Harçl›€›m›z kararlaflt›r›lan süre-
den önce biterse ailemizden para istemek için iki kere
düflünürdük. Onlar› nas›l zora sokaca€›m›z› bilirdik çünkü.

Yaln›z bir arkadafl›m›z çok savurgand›. ‹stekleri, ar-
zular› bitmek tükenmek bilmezdi. Bu yüzden harçl›€› ilk
birkaç haftada suyunu çeker, sefil günlerinde pek mahzun
olurdu. Onu uyaracak, do€ru yolu gösterecek kadar bilinç-
li de€ildik. Bizim tasarruflu olmam›z bir nevi içgüdüydü.

26