Page 10 - 9789944938570

JULES VERNE

Doniphan ve birkaç çocuğun bu uyarıyı dikkate alır yanları
yoktu. Teknenin ön tarafında toplanmış, alçak sesle bir şeyler
konuşuyorlardı. Görünen o ki Doniphan, Wilcox, Webb ve
yanlarındaki Cyrus adlı çocuğun Briant ile anlaşmaya niyetleri
yoktu. Uzun yolculuk sırasında ona itaat etmelerinin sebebi
Briant’ın denizcilikten anlıyor olmasındandı. Karaya ayak basar
basmaz kendi kararlarını kendileri vermeyi düşünüyorlardı.
Yine de denizin çalkantılarına bakıp Briant’ın dediklerini
kabul etmekten başka çareleri yoktu. En usta yüzücü bile
rüzgârın altını üstüne getirdiği denizin dalgalarına dayana-
mazdı. Birkaç saat beklemek yerinde bir karardı.
Şimdi yaklaştıkları bu kara parçasının bir ada mı yoksa
bir kıta mı olduğuna karar vermek gerekiyordu. Ancak bu-
lundukları yerden bunu kestirmek mümkün görünmüyordu.
Gerçekten burası bir ada ise buradan nasıl ayrılacaklar-
dı? Ya da kurak ve verimsiz topraklarla çevrili ise ellerinde
geminin enkazından başka bir şeyleri olmayan bu çocuklar
ihtiyaçlarını nasıl karşılayacaklardı?
Eğer burası bir kıta ise kurtulma şansları vardı. Güney
Amerika dışında bir kıtaya ayak basmayacaklarına göre
burasının Şili ya da Bolivya kıyıları olması gerekirdi.
Havanın berraklığından kıyı net olarak görülebiliyordu..
Kıyıda bir yerleşim yeri görünmüyordu. Etrafta, hatta
nehir ağzında bile ne bir ev ne de bir kayık bulunuyordu.
– Bacasından duman tüten bir ev göremiyorum, dedi
Briant.
– Kumsalda tek bir kayık dahi yok, diye ekledi Moko.
Burada kimsenin yaşamadığı anlaşılıyordu. Önemli olan
genç kazazedelerin bu kıyılarda birkaç hafta konaklayabile-
cekleri bir yerin olup olmamasıydı.

10