Page 8 - 9789944938570

JULES VERNE

cikmeyecekti. Uzaklarda görünecek bir kara, mürettebatın
kaderini değiştirecekti.
Sloughi kudurmuş dalgalara ancak dört saat dayanabilirdi.
O sırada Moko haykırdı:
– Kara! Kara!
Miço sisin arasından doğu yönünde bir kıyı gördüğünü
sanıyordu.
– Kara mı, diye sordu Briant.
– Evet! Evet! Hiç kuşkusuz, diye cevapladı Miço. Sis
biraz daha aralanınca göreceksiniz, iyi bakın...
Bulutlar hızla gökyüzüne yükseliyor, sis dağılıyordu.
– Evet! Kara! Bu gerçekten de kara, diye haykırdı Briant.
Ada mı yoksa ana kara mı olduğu anlaşılmasa da beş altı
mil uzakta bir kara vardı. Sloughi bir saatten önce oraya
varamazdı. Karaya varamadan kör kayalara çarpıp parça-
lanmasından korkuyorlardı.
O sırada şiddetlenen rüzgâr Sloughi’yi bir tüy hafifliğiyle
karaya doğru sürüklemeye başladı.
Doniphan, Gordan ve Moko dümende kalırken Briant
karayı incelemek üzere ön tarafa geçmişti. Ancak teknenin
güvenle yanaşacağı bir kıyı bulmak mümkün değildi. Dal-
gaların dövdüğü bir dizi sivri kayanın başı görünüyordu.
Daha ilk çarpışmada Sloughi’nin parçalanması kaçınılmazdı.
Çarpma sırasında bütün çocukların güvertede olması
gerekiyordu. Briant bu düşünceyle güverteye açılan kapıyı
araladı ve herkesi yukarıda toplanmaya çağırdı.
Hemen dışarı fırlayan köpeğin ardından güverteye çıkan bir
düzine çocuk, dalgaların korkunçluğu karşısında çığlıklar attı.

8