Page 13 - 9789944938600

JULES VERNE

Elisabeth’den sonra evdeki en önemli hizmetkâr, İskoç
Partridge idi. Halkının gelenekleriyle büyütülmüş, sadık,
çalışkan ve fedakâr bir hizmetçiydi.
Evin güvenli ve huzurlu olmasının sebeplerinden biri de
bu iki değerli hizmetkârın bir arada olmasıydı. Elisabeth’in
yönetimi ve Partridge’nin koruyuculuğu, ev halkına huzur
veriyordu.
Partridge, Melville kardeşlerle konuşurken genç kızdan
daima “Bayan Campbell” diye söz ederdi. İskoç geleneklerine
göre efendilerini ilk adlarıyla çağırmak, büyük bir saygısızlık
demekti.
Büyük ya da küçük olsun, hatta beşikteki bir bebek bile
soylu bir ailenin çocuğuysa ilk adıyla çağrılmazdı. Eğer Bayan
Campbell’in küçük bir kardeşi olsaydı, bu sadık hizmetçi onu
“Lady Helena” diye çağırmak zorundaydı. Bayan Campbell’in
ailesi, Colin Campbell’a uzaktan akrabaydı. Helena, baba
tarafından bu soylu ailenin kanını taşıyordu.
Helena Campbell, çok güzel bir kızdı. Mavi gözleri, tıpkı
İskoçya göllerine benzerdi. Yüzü çok güzeldi. Zarif duruşu,
hülyalı bakışı, herkesi büyülerdi. Yüzünde soylu bir ifade vardı.
Huyu da yüzü kadar güzeldi. Bu güzelliği, cömertliğiyle
daha da anlam kazanıyordu. Dayıları çok zengindi. Ama
Bayan Campbell bundan asla şımarmazdı. Gösterişten uzak
yaşamayı tercih ederdi. Ailesine, vatanına bağlılığı, onun tam
bir İskoç kızı olduğunu gösterirdi. Bir İskoç köylüsü, gayda
eşliğinde bir şarkı söylese, onun içi titrerdi.
Bayan Campbell; ağırbaşlı, düşünceli görev ve sorumlu-
luklarını bilen birisi olduğu kadar, içli, romantik ve birazcık
da kuşkucuydu. Bu yüzden ona “iki farklı kişiliği” olduğunu
söylerlerdi. Olağandışı öykülere bayılır, okuduğu romanların

12