Page 8 - YAŞAYAN ATASÖZLERİMİZ
P. 8
EV ALMA, KOMŞU AL
Ailede bir nefle, bir heyecan... Sormay›n gitsin! Emel
Han›m ayr› telden çal›yor, çocuklar ayr›... Sözü biri al›yor,
di€erine b›rak›yor:
“Mutfa€› genifl mi?”
“Genifl.”
“Odalar› havadar m›?”
“Havadar.”
“Ya salonu? Manzaras› güzel mi?”
“San›r›m... Aceleyle bakamad›m.”
“Aaa! Az kals›n unutuyordum. Deniz görüyor mu de-
niz?”
“Teras›ndan görünüyor.”
“Aaa, bir de teras› m› var? Ah ah! Çok sevindim. Bari
barbeküsü de var m›?”
“Olmaz olur mu han›m? Sen flimdiden mangal› haz›rla!”
“Bak ne diyece€im, kuzeye bakmas›n e mi? K›fl›n so€uk
olur.”
O€lan sözlerini kesiyor:
“Baba arka bahçede basket potas› var m›?”
“Kendini Amerika’da san›yor kerata! O€lum basket
potas›na m› bakt›m?”
“Ama baba, basket potas› olmadan ne ifle yarar?”
11
