Page 14 - 9789753811453

G ‹ R ‹ fi

Peygamberimiz’in fiemâili’ni anlatmay› hedef alan bu eserin gere¤i
gibi anlafl›labilmesi bak›m›ndan bir kaç noktan›n ele al›nmas›nda fayda
mülâhaza edilmifltir. “Peygamberlik” ve “Peygamber” kavramlar› ile,
“Peygamberimiz’in peygamberlik özellikleri” bunlar aras›ndad›r. Öte
yandan, Hazreti Peygamber’i konu edinen ilim dallar›yle, bünyesinde
O’na da yer veren di¤er ilimler üzerinde genel bir de¤erlendirme yap›lma-
s› da fiemâil’in yerinin daha iyi tâyin edilmesine yard›m edecektir. Ayr›ca
fiemâil’in müstakil bir dal hâlinde ortaya ç›k›fl›na vücud veren âmillerle,
dünden bugüne bu dal›n temel kaynaklar›n›n bir de¤erlendirmeye tâbi tu-
tulmas› ise, bu meselenin otantik olarak takdîmine bir zemîn haz›rlam›fl
olacakt›r.

P E Y G A M B E R
Dilimizde daha çok “Peygamber” diye kulland›¤›m›z bu kelime, ye-
rine göre baflka kelimelerle de ifâde edilmektedir. Peygamber kavram›;
(2)
(1)
Arapçada “Resûl” ve “Nebî” ; Farsçada “Peygamber” ; klâsik Türkçe-
de “Yalvaç”, yaflayan Türkçede “Elçi”; Frans›zcada “Prophète” (Profet)
(3) kelimeleriyle anlat›lmaktad›r.
Peygamber; Allah’›n, kendisine vahyetti¤i bilgileri insanlara teblî¤
etmek üzere vazifelendirip gönderdi¤i kimsedir. Bu sebeple yukar›daki

(1) “Peygamber” tâbiri, Arapçadaki “Resûl”ün de¤il, “Nebî”nin karfl›l›¤›d›r. Bilindi¤i gi-
bi “nebe’ ” haber; “nübüvvet” haber vermek; “nebî” ise haber veren, haber getiren
demektir. Resûl’ün karfl›l›¤› ise elçi’dir.
(2) Farsça “Peygamber” kelimesi, birleflik bir kelimedir. “Peyâm” veyâ “peygâm” haber
demektir; “ber” ise “bürden” (getirmek, götürmek) masdar›ndan ism-i fâildir; getiren
veyâ götüren anlam›ndad›r. Kelimenin Farsçadaki esâs telâffuzu “Peyember” veyâ
“Peyâmber” dir. Dilimize ise “Peygamber” telâffuzu ile geçmifl olup, “haber geti-
ren” demektir.
(3) Prophétiser (profetize) mastar›ndan isim olan “Prothète”, “vahiy ve mu‘cize ile ga-
y›bdan haber veren” anlam›n› tafl›maktad›r. Bu kelime “Le prophète” fleklinde article
(harf-i târif) ile yaz›l›rsa, “Hazreti Muhammed” yâni -fiemseddin Sâmi Bey’in ifâde-
siyle- “Cenâb-› Seyyid’il Mürselîn sallallâhü aleyhi ve sellem” anlam›na gelmekte-
dir. Bkz. Kåmûs-› Fransevî, s. 1487.

14