Page 9 - 9789753811453

Kur’ân-› Kerîm, Hadîs-i fierîf, Ashâb-› Kirâm, Müctehidîn-i ‹zâm, Selef-i
Sâlihîn, Mekke-i Mükerreme, Ka‘be-i Muazzama, Medîne-i Münevvere,
Ravza-i Mutahhara, Hâne-i Saâdet, Ramazân-› fierîf, Ezân-› Muhammedî,
Dîn-i Mübîn .... gibi ayn› zamanda mûsikî de¤eri de olan pek çok ifâde,
yenisi bilinmedi¤i için de¤il, yerine koyacak efl de¤erde ifâde bulunmad›¤›
için kullan›lm›flt›r.
f
f f
Çal›flmam›z; bir, bizzat kaleme ald›¤›m›z t e’ l î f k›sm›, bir de
tercüme etti¤imiz “metinler” k›sm› olmak üzere iki k›s›mdan olufl-
maktad›r. Metinler k›sm›, dipnotlar› hâriç, tamâmen Tirmizî’nin fiemâil
adl› kitab›n›n tercümesinden ibârettir. 55 bölümden oluflan bafll›klar, Tir-
mizî’nin eserindeki bafll›klar›n ayn›d›r. Bir kaç yer kayd›rma d›fl›nda, ilk
fiemâil kitab› olmas› dolay›s›yle, onun plân› aynen korunmufltur. Böylece,
bölümlerin sonlar›ndaki “metinler” birlefltirilip ayr›ca yay›nlansayd›, ek-
siksiz bir “fiemâil Tercümesi” ortaya ç›km›fl olurdu. Her bahis ayn› za-
manda Tirmizî’nin eseri de dikkate al›narak yaz›ld›¤› için, oradaki metin-
ler -bir kaç istisnâ d›fl›nda- de¤erlendirme k›sm›na bir daha al›nmam›flt›r.
Bu sebeple, ayr›ca delîllere ve belgelere de göz atma ihtiyâc› duyan oku-
yucular, her bahsin sonundaki “metinler” k›sm›na da bakmal›d›rlar.
Bir k›s›m okuyucu taraf›ndan tenkîd edilece¤ini bildi¤imiz hâlde, ko-
nu bafll›klar› ile bâz› bölümlerin, aynen korunmas›nda isrâr edilmifltir. Bu
çal›flmada, Hazreti Peygamber’in beflerî hayât›n› kendi flartlar› içinde “ol-
du¤u gibi” tesbît etme hedefi güdülmüfltür. Bu yüzden, mümkün oldu¤un-
ca aktüel yorumlara yer verilmemifl; flâyet ilk kaleme al›flta yer yer bu gibi
hedef d›fl›na taflmalar olmuflsa, bütün bunlar, sonraki taramalarda ay›klan-
m›flt›r. Ayr›ca, polemi¤e yol açabilecek ifâde kullanmamaya da îtinâ gös-
terilmifltir. Yine de bâz› aktüel tenkîd ve de¤erlendirmelere yer verme ge-
re¤i görülmüflse, bunlar hep, metin d›fl›na kayd›r›larak dipnotlar›nda yap›l-
m›flt›r.
Bu çal›flmada bir baflka noktaya daha titizlikle uyulmaya çal›fl›lm›flt›r.
Görülece¤i üzere, eserin hiçbir sat›r›nda “fetvâ” üslûbu bulunmamaktad›r.
Yap›lmas› helâldir, haramd›r, câizdir, câiz de¤ildir gibi de¤erlendirmeler,
F › k › h’›n alan› içine girmektedir. fi e m â i l’in hedefi; tâyîn etmek
de¤il, tesbît etmektir. E¤er do¤ru, s›hhatli, otantik tesbitler yap›lm›flsa, o
zaman, cevâz ve adem-i cevâza hiç gerek kalmamaktad›r. Zîrâ Peygamber
Efendimiz’in davran›fllar›na âit vesîkalar, “hüküm” de¤il, “delîl”dir. Bu
durum, fiemâil ile F›k›h aras›ndaki en mümeyyiz vas›flardan biridir.

9