Page 32 -

Sherlock Holmes
Sherlock Holmes
“Onu korkutan şeyin, bozkırdan geldiğini sanıyorum. Eğer
durum böyle ise, en akla yatkını da bu; eve doğru koşacağına,
evden uzaklaşması için insanın deli olması gerek. Çingenenin
anlattıklarının doğru olduğunu kabul edersek, yardım gelme-
sinin en az olduğu yöne doğru ‘imdat’ diye bağırarak koşmuş.
Sonra, o gece kimi bekliyordu ve neden evinde beklemiyordu
da porsuklu yolda bekliyordu?”
“Birini bekliyordu diyorsun, öyle mi?”
“Yaşlı ve hasta bir adamdı. Bir akşam gezintisine çıkmış ola-
bilir ama yerler ıslak ve hava da kötüydü. Doktor Mortimer’in,
benden daha pratik sağduyuyla, adamın purosunun külünden
çıkardığı gibi, beş on dakika beklemesi doğal bir şey mi?”
“Fakat her akşam çıkıyormuş?”
“Her akşam kapısında beklediğini sanmıyorum. Tersine,
kanıtlar bozkıra çıkmaktan kaçındığını gösteriyor. O gece orada
bekledi. Londra’ya gideceği günün gecesi. Sorun boyut kaza-
nıyor Watson. Anlam kazanıyor? Azizim Watson, lütfen şu
kemanımı verir misin?” Artık, sabaha kadar bu konuyla ilgili
bir şey düşünmeyelim, en azından Doktor Mortimer ile Sir
Henry Baskerville gelinceye kadar.

32
32