Page 7 - 9789753812931
P. 7

Ö N S Ö Z


                  Târih boyunca bir milletin kültür ve medeniyetinin flekillenmesinde,
              “dîn” büyük bir rol oynam›flt›r; ve onun bu rolü, hep devâm etmektedir.
              ‹nsanda; inanma ihtiyâc›, iyiye ve güzele sâhip olma duygusu, unutulup git-
              me endîflesi, darda kald›¤› zaman s›¤›nma ve tehlikeyi sezdi¤i anda yalvar-
              ma güdüsü ve ölümden sonra da bir baflka flekilde yaflama ümîdi gibi say›s›z
              duygular, onu, dînli  olmaya sevketmifltir. Bu, “dîn” ile “‹slâm” kasdedil-
              di¤inde, orada Allah’›n yan›nda Peygamber’in de ayr› bir konumu vard›r.
              ‹slâm dîni, “Peygamberli” bir dîndir. Bu dîn, sâdece yaz›l› metinler yoluyla
              nazarî olarak yay›l›p geliflmemifl; bunda, uygulaman›n da büyük rolü ol-
              mufltur. Bu uygulaman›n ilk kayna¤› ise, Peygamber Efendimiz’dir. Ashâ-
              b› O’ndan görmüfltür; daha sonrakiler de, nesilden nesile gördü¤ünü yapa-
              gelmifllerdir. Örf-âdet, gelenek-görenek denen fleyler böyle oluflmufltur. Dînî
              terminolojide buna, “amelî tevâtür” (yayg›n uygulama) denmektedir.
                  ‹slâm’›n; îmân› ile, ibâdeti ile, ahlâk› ile; ezân› ile, câmii ile, cemâati
              ile; san’at› ile, kültürü ile, folklörü ile bir hayat tarz› oluflturmas› ve insanlar
              aras›nda bir nâz›m otorite rolü oynamas›, kitâbîlikten daha çok, nesiller ara-
              s›ndaki bu kesintisiz uygulamalardan kaynaklanmaktad›r.
                  Dünü bugüne aynen tafl›mak mümkün de¤ildir. Dünün bugüne, dün
              olarak gelmesi makbûl de de¤ildir. Gelece¤i geçmiflte aramak ne kadar yer-
              siz ise, geçmiflsiz gelecek de o ölçüde mânâs›zd›r. Hayat; dünü ile, bugünü
              ile ve yar›n› ile bir bütündür.  Dün, bir gün önce bugün’dü; bugün de, bir
              gün sonra dün olacakt›r. Yar›n ise, bir gün sonra bugün, iki gün sonra da
              dün olmaya nâmzettir. Bu sebeple, hiçbir zaman diliminin, di¤erine bir üs-
              tünlü¤ü yoktur. Burada önemli olan fley, eskimeyen de¤erl erdir. As›rla-
              r›n eskitemedi¤i de¤erler, her dönemin yenilerini olufltururlar. Yar›n› meç-
              hûl olan yeniler ise, flimdiden eski kalmaya adayd›rlar. ‹flte,  Peygamber
              Efendimiz’in temsîl etti¤i de¤erler manzûmesi, bu eskimeyen de¤erlerimi-
              zin ana unsurlar›ndan birisidir. Âhirzaman Peygamberi’nin eskitilmesi de-
              mek, dînin devre d›fl› b›rak›lmas› anlam›na gelmektedir.



                                                                               VII
   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12