Page 122 -

Sherlock Holmes
Sherlock Holmes
Stapleton’dı. Çok iyi kalpli biriydi, o anlattı durumumu Sir
Charles’a.”
Sir Charles Baskerville, Stapleton’ı defalarca para toplasın
diye yardıma çağırmıştı, bu bakımdan kadının dediklerinde
gerçeklik payı vardı.
“Sir Charles’ın sizinle buluşması için yazdınız mı?” diye
devam ettim.
Bayan Lyons yine öfke içinde kızardı.
“Doğrusu hiç olmayacak bir soru bu.”
“Üzgünüm aynı soruyu bir daha tekrarlamak gerekecek.”
“Cevabı hayır o hâlde.”
“Sir Charles’ın öldüğü gün?”
Yüzündeki kızarıklık bir an kayboldu, karşımda bir ölünün
yüzü belirdi. Kuru dudakları, duyamadığım ama gördüğüm
‘hayır’ı söyleyemiyordu.
“Herhâlde belleğiniz sizi yanıltıyor.” dedim. “İsterseniz,
mektubunuzdan bir iki satır tekrarlayabilirim size. Bakın, tek-
rarlıyorum. ‘Beni, akşam saat onda, kapıda bekleyin. Ve, eğer
bir centilmenseniz, bu mektubu lütfen yakarak imha edin.’
Bayıldığını sandım ama kısa sürede kendini topladı.”
“Aman Tanrım, bu mektubu yakıp, yok etmesini söylemiş-
tim. Sandığım gibi centilmen biri değilmiş demek.” dedi soluk
soluğa.
“Sir Charles’a haksızlık ediyorsunuz. Mektubu yaktı yak-
masına. Fakat bazen mektup yansa da okunabilir durumla
kalabiliyor. Yazdığınızı itiraf ediyorsunuz demek?”
“Evet, yazdım.” diye bağırdı, kelimeler dudaklarından sel gibi
dökülmeye başladı. “Yazdım, niye inkâr edeyim? Utanacak bir
şey yok ki bunda. Bana yardım etmesini istiyordum. Kendisiyle

122
122