Page 126 -

Sherlock Holmes
Sherlock Holmes
Bu olayda şans hep ters gitmişti ama sonunda yardımıma
yetişiyordu. Şansımın müjdecisiyse Bay Frankland’ın kendisiydi.
O, gri favorili kırmızı yüzüyle, yürümekte olduğum ana yola
açılan bahçe kapısının dışında duruyordu.
“İyi günler Doktor Watson!” diye bağırdı kendinden beklen-
medik bir neşeyle. “Atlarınıza biraz mola verin ve beni kutlamak
için, bir bardak şarap içmeye buyrun.”
Kızına karşı davranışını öğrendikten sonra, kendisine karşı
duygularım pek dostça değildi ama Perkins ile arabayı eve
göndermek istiyordum, bu da iyi bir fırsattı. Arabadan indim,
akşam yemeğine kadar dönmeyeceğimi bildiren bir pusula
gönderdim Sir Henry’ye. Sonra da Frankland’ın arkasından
yemek odasına girdim.
“Benim için büyük bir gün Bay Watson, hayatımın en güzel
günlerinden biri!” diye bağırdı gülerek. “İki iş birden bitirdim.
Buradakilere yasaların olduğunu göstereceğim, burada bela
arayan bir adam var. Eski Middleton Parkı’nın ortasından bir
yol hakkı aldım, park kapısının birkaç yüz metre karşısında. Şu
büyük adamlara, halkın haklarını gelişigüzel çiğneyemeyecek-
lerini öğreteceğim. Fernworthy halkının pikniğe geldiği ormanı
kapattırdım. Şu insanlarda hiç mülkiyet duygusu yok, istedikleri
yere paketleriyle, şişeleriyle gideceklerini sanıyorlar. İki dava
da karara bağlandı Doktor Watson, ikisi de lehime sonuçlandı.
Sir John Morland’i kendi arazilerinde avlanıyor diye mahkûm
ettirdiğimden beri, böyle sevinmemiştim.”
“Bunu nasıl yaptınız?”
“Kayıtlara bakın. Okumaya değer, Frankland’a karşı Morland,
kraliçenin barosunun mahkemesi. İki yüz pounda mal oldu
bana ama davayı kazandım.”
“Bundan bir çıkar sağladınız mı?”

126
126