Page 118 -
P. 118
Sherlock Holmes
Sherlock Holmes
“Bir iki kere görmüş onu ama sır küpüdür, bir şey alamazsınız
ondan. Önce polis sanmış fakat çok geçmeden polis olmadı-
ğını anlamış. Dediğine göre, kötü niyetli birine benzemiyor-
muş. Fakat ne yaptığını çıkaramamış.”
“Nerde gizleniyormuş peki?”
“Yamaçtaki eski kulübelerde, ilk insanların yaşadıkları taş
kulübelerde.”
“Yiyeceği nereden buluyor dersin?”
“Selden’ın dediğine göre, onun için çalışan bir çocuk varmış,
bütün ihtiyaçlarını o sağlıyormuş. Herhâlde Coombe Tracey’den
getiriyor istediklerini.”
“Güzel, Barrymore. Sonra, yine bu konu hakkında konu-
şuruz.”
Uşak gidince, pencereye doğru yürüdüm ve buğulu camdan,
uçuşan bulutlara ve rüzgârın savurduğu ağaçların sallanan
dallarına baktım. İnsan, evinin içinde bile ürküyordu gece-
den ve şimdi, bozkırdaki taş kulübe nasıldı acaba? Bir insanın
böyle bir zamanda, böyle bir yerde, gizlenmesine neden olan,
hangi nefret tutkusuydu acaba!.. İnsanı, böyle bir işkenceye
katlanmaya zorlayan ne gibi derin ve ciddi bir sebep olabilir?
Orada, bozkırdaki kulübe içinde, beni endişelendiren meselenin
özü yatıyor gibi. Gizemin kalbine varmak için, elimden geleni
yapacağıma yemin ediyorum.
118
118

