Page 121 -

. .. .
-
opegi
ville'lerin k
baskerville'lerin kopegi
basker
“Onun hakkında ne söyleyebilirim?” diye sorarken, parmak-
ları yazı makinesinin tuşları üstünde sinirli sinirli geziniyordu.
“Onu tanıyordunuz, değil mi?”
“İyiliğine karşı ne kadar borçlu olduğumu söyledim ya. Şimdi
geçinebiliyorsam, onun sayesinde.”
“Kendisiyle mektuplaşır mıydınız?”
Kadın, kahverengi gözlerinde kızgın bir parıltıyla başını
kaldırıp, yüzüme baktı.

“Bu sorulardan amaç ne?” dedi birden.
“Amaç bir dedikodunun yayılmasını önlemek, iş bizim dene-
timimiz dışına çıkmamalı.”
Susuyordu, yüzü hâlâ soluktu. Sonunda cesur ve meydan
okuyan bir havayla başını kaldırıp baktı.
“Peki söyleyeyim.” dedi. “Ne soruyordunuz!”
“Sir Charles ile mektuplaşır mıydınız?”
“Nezaketine ve cömertliğine teşekkür etmek için bir kaç
kere yazdım.”
“Hangi tarihlerde yazdığınızı hatırlıyor musunuz?
“Hayır.”
“Onunla buluştunuz mu hiç?”
“Evet, bir iki kere Coombe Tracey’ye geldiğinde. Yalnız
yaşayan bir adamdı, yardımlarını gizlice yapardı.”
“Ama kendisini bu kadar az gördünüzse, ona bu kadar az
yazdınızsa, durumunuzu bilmeden nasıl yardım etti peki?”
Bu zor soruma, cevabı hazırdı.
“Çok kişi biliyordu üzücü hikâyemi, bana yardım için
birleşmişlerdi. Biri Sir Charles’ın samimi dostu ve komşusu

121
121