Page 151 -

. .. .
-
basker ville'lerin k opegi
baskerville'lerin kopegi
“Şu karşıdaki atlı, şu siyah kadife ve sırmalı?”
“Bu kişi... Bütün kötülüklerin başı, Şeytan Hugo, Baskerville
köpeğini ortaya çıkaran. Onu unutacağınızı sanmıyorum.”
Şaşkınlık ve büyük bir merakla portreye baktım.
“Hayret!” dedi Holmes. “Sakin kendi hâlinde bir adam gibi
ama gözlerinde gizli bir şeytanlık var sanıyorum. Daha iri yarı,
kaba saba biri olarak hayal etmiştim.”
“O olduğundan şüphe yok, adı ve tarihi arkasında yazılı.”
Holmes birkaç söz daha söyledi ama yaşlı zampara, sanki
büyülemişti onu çünkü gözlerini bütün yemek boyunca ondan
ayırmadı. Sir Henry, odasına çekildikten sonra ancak dostumun
düşüncelerini öğrenebildim. Yatak odasının şamdanını alıp
beni yemek odasına geri götürdü ve ışığı zamanla lekelenmiş
portreye doğru tuttu.
“Bir şey görüyor musun?”

Geniş tüylü şapkaya, kıvırcık buklelere, beyaz dantel yakaya
ve sert ciddi yüze baktım. Zalim bir yüz değildi, ciddi, sert,
haşin, hareketsiz ince dudaklı ağzı olan bir yüz, pek hoşgörülü
olmayan soğuk bir bakış.
“Tanıdığın birine benziyor mu?”
“Çenesi biraz Sir Henry’yi andırıyor.”

“Olabilir ama dur bir dakika!” Bir sandalyenin üstüne çıktı,
şamdanı sol eline alıp kaldırdı, sağ eliyle, geniş şapka ve uzun
saç lülelerini kapadı.
“Aman Tanrım!” diye bağırdım şaşkınlık içinde.

Stapleton’ın yüzü ortaya çıkmıştı.
“Biliyorsun ki gözlerim yüzü incelemeye alışmıştır, üstün-
deki süsleri değil. Bir cinayet dedektifinin ilk yapması gereken

151
151