Page 146 -

ON ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
AĞIN ÖRÜLÜŞÜ
"H er an onu yakalayabiliriz.” dedi Holmes bozkırda
yürürken. “Adam amma da hâkim sinirlerine! Kurduğu tuza-
ğa düşen adamın başka biri olduğunu görünce, büyük bir
hayal kırıklığına uğramasına rağmen, yine de çabuk toparladı
kendini. Watson, bunun gibi dişimize uygun biriyle bugüne
kadar karşılaşmadığımızı Londra’da sana söylemiştim.”
“Seni görmesi hoşuma gitmedi.”
“Benim de öyle. Ama başka çare yoktu.”
“Şimdi burada olduğunu bildiğine göre, planlarında bir
değişiklik olur mu?”
“Ya daha dikkatli davranır, ya da birden akılsızca davranarak
yeni bir cinayet daha işleyebilir. Pek çok cani gibi aşırı derecede
kendine güvenip, bizi aldatacağını sanabilir.”
“Neden hemen tutuklamıyoruz?”
“Sevgili Watson, sen doğuştan hareketli bir adamsın. İçgüdün
seni hep bir şey yapmaya zorluyor. Ama bunları sadece seninle
tartışmak için söylüyorum: Bu gece tutukladığımızı düşün,
peki ne olacak? Elimizde aleyhine bir kanıt var mı? Adam çok
kurnaz. Ona yardım eden bir suç ortağı olsaydı ve birkaç kanıt
bulabilseydik belki. Ama şu köpeği ortaya çıkarabilsek bile, bu
efendisi için bir suç unsuru sayılmaz ki.”

146
146