Page 53 -

. .. .
-
basker ville'lerin k opegi
baskerville'lerin kopegi
“Bana sürekli haber gönderirsin.” dedi Holmes. “Bir şeyler
olursa, nasıl davranman gerektiğini sana bildiririm. Herhâlde
cumartesiye kadar her şey hazır olur.”
“Senin için uygun mu Watson?”
“Evet.”
“O hâlde cumartesi günü, Paddington’dan on buçukta kalkan
trende buluşuruz. Bir terslik olursa sana bildiririm.”
Tam ayrılmak üzereydik ki Baskerville bir zafer çığlığı attı,
odanın bir köşesine yönelerek, eğildi ve bir dolabın altından
kahverengi bir çizme çıkardı.
“Kaybolan çizmem!” diye bağırdı.
“Bütün meselelerimiz böyle kolayca çözülseydi ne iyi olur-
du!” dedi Sherlock Holmes.
“Ama bu çok garip.” dedi Doktor Mortimer. “Öğle yemeğin-
den önce odada aramadığım yer kalmamıştı.”
“Ben de her yeri aramıştım.” dedi Baskerville. “Aramadığım
köşe bucak kalmamıştı.”
“Bu yüzden çizmenin odada olmadığından eminim.”
“O hâlde biz yemekteyken garson oraya koymuş olmalı.”
dedi Doktor Mortimer.
Alman garson hemen çağrıldı ama hiçbir şeyden haberi
olmadığını söyledi. Soruşturmadan bir sonuç çıkmadı. Sürekli
birbirini izleyen bu anlamsız ve küçük esrarengiz olaylar zinci-
rine biri daha eklenmişti. Sir Charles’ın ölümü hakkındaki ilginç
hikâyeyi bir yana bırakacak olursak, iki gün içinde anlamsız bir
dizi olay meydana gelmişti: Önce matbaa harfleriyle düzenlen-
miş bir mektup geliyor, sonra arabadaki kara sakallı casus, yeni
kahverengi çizmenin tekinin kaybolması, eski siyah çizmenin
kaybolması, şimdi de yeni kahverengi çizmenin tekrar odaya
bırakılması. Holmes, Baker Street’e doğru yol alırken, arabanın
içinde susmuş oturuyordu. Çatık kaşlarından ve düşünceli

53
53