Page 129 -

. .. .
-
ville'lerin k
basker
baskerville'lerin kopegi
opegi
Boynumu bükerek, durumu bilmeden konuştuğumu itiraf
ettim. Böyle uysal davranışım, onun daha çok konuşmasına
yol açtı.
“Emin olun ki herhangi bir yargıya varmadan, sağlam sebep-
lere dayanırım. Kaç kere gördüm çocuğu torbasıyla. Her gün,
bazen günde iki kere. Bir dakika Doktor Watson. Evet o, işte
yine göründü. Gözlerim beni yanıltıyor mu yoksa, gördüğüm
şey gerçek mi?”
Bizden oldukça uzaktaydı ama mat yeşil ve gri tümseğin
üstünde siyah bir noktayı ben de görüyordum.
“Gelin, gelin.” diye bağırdı Frankland yukarı kata koşarak.
“Kendi gözünüzle görün de karar verin.”

Teleskop üç ayaklı bir sehpanın üstüne monte edilmiş kos-
koca bir aletti, evin düz çatısı üstünde duruyordu.
“Çabuk olun Doktor Watson, tepenin arkasına geçmesin.”

Oradaydı, omuzunda küçük bir torba, zorlukla tırmanı-
yordu tepeye. Zirveye varır varmaz bir an soğuk mavi göğe
karşı ana çizgileri görünen paçavralar içindeki kaba şeklini
gördüm. Birinin takip etmesinden korkuyormuş gibi, kaçamak
ve sinsi bakışlarla muhteşem tepenin ardında kayboldu.
“Nasıl?”
“Gizli bir yolculuğa çıktığı belli çocuğun.”
“Ne yaptığı bir polis memurunun bile anlayacağı kadar
belli. Ama tek kelime bile alamazlar benden. Doktor Watson,
sizin de bu sırrı saklamanızı istiyorum. Tek kelime bile yok,
anlıyorsunuz ya!”

“Nasıl isterseniz.”
“Bana karşı utanç verici bir şekilde hareket ettiler. Frankland’a
karşı Regina davasının gerçekleri ortaya çıkınca, bütün belediye

129
129