Page 81 -

. .. .
-
basker
baskerville'lerin kopegi
opegi
ville'lerin k
kalmamak için elimden geleni yaptım ve dönmek üzere, gel-
diğimiz çimenli patikadan yürümeye başladım.
Buraları iyi bilen biri için kestirme bir yol olmalıydı. Çünkü
yola vardığım zaman, kenarda, bir kaya üstünde Bayan Stapleton’ı
görünce şaşırdım. Yüzü öyle güzel bir kızıllığa bürünmüştü ki;
bu genç bayanın güzelliğine hayran olmamak mümkün değildi.
“Size yetişebilmek için koşa koşa geldim Doktor Watson.”
dedi. “Aceleden şapkamı bile almadım. Buraya gelmem doğru
değil, aslında. Çünkü kardeşim bundan hoşlanmayabilir. Aslında,
sizi yanlışlıkla Sir Henry sandığım için özür dilemek istedim. Ne
olur söylediğim sözleri unutun, sizinle hiçbir ilgisi yok.”
“Ama unutamam ki Bayan Stapleton.” dedim. “Ben, Sir
Henry’nin arkadaşıyım ve onun iyiliği benim iyiliğim demek-
tir. Sir Henry’nin Londra’ya gitmesi için niye bu kadar ısrar
ettiğinizi söyler misiniz?”
“Bir kadın kaprisi Doktor Watson. Beni daha iyi tanıyınca
söylediklerimin ve yaptıklarımın sebeplerini neden açıklaya-
madığımı göreceksiniz.”
“Yok canım. Sesinizdeki heyecanı, gözlerinizdeki bakışı
hatırlıyorum. Ne olur, bana samimi davranın Bayan Stapleton,
buraya geldim geleli her yanımın gölgelerle kaplı olduğunu
hissediyorum. Hayat şu büyük Grimpen bataklığı gibi bir şey
oldu, insanın her an batabileceği tehlikeli yeşil lekeler var her
yerde. Fakat bu bataklıkta batıp kaybolmamak için, yol göstere-
cek bir rehber de yok. Ne demek istediğinizi söyleyin, uyarınızı
Sir Henry’den başkasına söylemeyeceğimden emin olabilirsiniz.”
Yüzünden bir kararsızlık ifadesi geçerken, hafif bir yumuşa-
ma oldu fakat bakışları bana cevap verirken yeniden sertleşti.
“İşi büyütüyorsunuz Doktor Watson.” dedi. “Sir Charles’ın
ölümü kardeşimle bana büyük bir darbe oldu. Onu çok yakından
tanırdık, kendisiyle çok sık görüşürdük. Ailenin üstüne çökmüş
olan lanet Sir Charles’ı çok etkilemişti. İfade ettiği korkunun bir

81
81