Page 145 -

. .. .
-
baskerville'lerin kopegi
basker
ville'lerin k
opegi
“Öyle oldu. Dostumun yapacağı açıklamalar sizin için yeter-
li olur sanıyorum. Yarın Londra’ya kötü bir anıyla döneceğim.”
“Demek yarın dönüyorsunuz?”
“Evet öyle.”
“Umarım, ziyaretiniz bizi şaşkına çeviren olaylara biraz
olsun ışık tutacaktır.”
Omuz silkti Holmes.
“İnsan her zaman beklediği başarıyı elde edemez. Bir dedek-
tif; dedikodular, efsaneler değil, gerçek olaylar arar. Bu olay
umduğum gibi olmadı.”
Dostum açık ve kaygısızca konuşuyordu. Stapleton hâlâ
ters ters bakıyordu. Derken bana döndü:
“Şu zavallı adamın cesedini bizim eve götürsek diyeceğim
ama kız kardeşimi korkutur, onu endişelendirmeye hakkım
yok. Üstüne bir şey örtsek, yarına kadar bir şey olmaz sanırım.
Ama sizleri konuk etmekten onur duyarım.”
Stapleton’ın konukseverliğine karşı koyarak, Holmes ile
ben Baskerville Hall’ün yolunu tuttuk. Doğa bilimciyi de evine
dönmesi için yalnız bıraktık. Geri dönüp baktığımızda adamın,
büyük bozkırda yavaş yavaş uzaklaştığını gördük. Kötü sonunu
bulan adam, gümüş bayırda, kara bir leke gibi yatıyordu.

145
145