Page 141 -

. .. .
-
basker ville'lerin k opegi
baskerville'lerin kopegi
“Lanet olsun, o çığlıkları duyup da bu kadar yakınımız da
olmasına rağmen, kurtaramadık. Onun ölümüne neden olan
o canavar köpek nerede acaba?” Kayaların arasında bir yerde
saklanıyordur şimdi belki de. Ya Stapleton nerede? Bunu ken-
disine sormamız gerekir.”
“Soracağımızdan emin olabilirsin Watson!.. Amcayla yeğen
öldürüldüler. Biri doğaüstü sandığı bir hayvanı görür görmez,
ötekiyse gördüğü bu cehennem yaratığından delice kaçar-
ken. Ama köpekle bu olaylar arasındaki bağı mutlaka çözme-
liyiz.”
Zavallı adamın parçalanmış vücudunun yanında durmuştuk,
bütün uzun ve yorucu çalışmalarımızı boşa çıkaran bu anî ve
korkunç olay, içimizi eziyordu. Zavallı dostumuzun düşmüş
olduğu kayaların tepesine çıkarken, ay iyice yükseldi. Bu tepenin
zirvesinden, yarı gümüş, yarı karanlık dolu olan gölge içindeki
bozkıra baktım. Uzaklarda, kilometrelerce uzaklarda, Grimpen
bataklığı yönünde, tek bir ışık yanıyordu. Bu ışık, gelse gelse
Stapletonların evinden gelebilirdi. Nefretle yumruğumu sıktım.
“Niye hemen gidip yakalamıyoruz?”
“Henüz değil. Adam çok kurnaz ve tedbirli. Bildiğimiz değil
önemli olan, kanıtlayabileceğimiz şey önemli. Yanlış bir adım
atarsak, adamı elimizden kaçırabiliriz.”
“Ne yapabiliriz ki?”
“Yarın yapacak çok iş var. Bu gece zavallı dostumuza yapıl-
ması gereken son vazifeyi yerine getirelim, başka bir şey yapa-
mayız.”
Birlikte tepeden aşağı inip, gümüş taşlar üstünde kapkara
ama belirli bir şekilde yatan cesede tekrar yaklaştık. O garip
biçime girmiş olan beden, içime bıçak gibi saplandı sanki,
gözlerim yaşla doldu.

141
141