Page 174 -

Sherlock Holmes
Sherlock Holmes
avlamaya çalışırken Grimpen bataklığını iyice öğrendiği için,
canavarı gizleyecek yeri bulmuştu. Köpeği oraya koyup fırsat
beklemeye başlıyor.
Fakat pek fırsat bulamıyordu. İhtiyarı, geceleri malikânesin-
den dışarı çıkarmanın imkânı olmuyordu. Stapleton kaç kere
köpeğiyle pusuya yatmış ama olmamış. Köylüler, köpeği bu
boşa çıkan gezintilerin birinde görmüş ve çok korkmuşlar. Bu
yüzden, şeytan köpek efsanesi doğrulanmış oluyor. Karısının,
Sir Charles’ı tuzağa düşüreceğini ümit ediyordu ama karısı
sözünü dinlemiyordu. İhtiyarın gönlünü çalıp, düşmanına
teslim etmeyi kabul etmemekte direniyordu. Tehditler, hatta
maalesef dayak bile işe yaramıyordu. Kadın, bu işe karışmak
istemediği için Stapleton bir süre ne yapacağını şaşırdı.
Sir Charles’ın dostu olduğundan, zavallı Bayan Laura Lyons’a
yardım için aracılık yapmayı üstüne alıyor ve kendisini bekâr
olarak gösterdiği için, kadını avucunun içine alıyor ve kocasın-
dan boşandığı takdirde, onunla evleneceğine dair söz veriyor. Sir
Charles, Doktor Mortimer’ın tavsiyesiyle Hall’den ayrılmak üze-
reyken, planlarını uygulama zamanı geliyor. Ancak hemen hare-
kete geçmesi gerekirdi, yoksa avı elinden kaçabilirdi. Böylece,
Londra’ya gitmeden önce, o gece kendisiyle görüşmesi için,
Bayan Lyons’a zorla o mektubu yazdırıyor. Sonra mantıkî bir
fikir ileri sürerek, gitmesine engel olunca, fırsat da eline geçiyor.
Akşam Coombe Tracey’ye arabayla dönüp, köpeğine fosforlu
boyasını sürdükten sonra alıp ihtiyarın bekleyeceği kapıya geti-
riyor. Efendisi tarafından kışkırtılan köpek, kapının üstünden
atlayıp zavallı Baskerville’yi kovalamaya başlıyor, o da porsuklu
yolda çığlık çığlığa kaçıyor. Karanlık tünelde, o büyük kara köpe-
ği, alev fışkıran ağzını, ateş püsküren gözlerle görmek, korkunç
olmalı. Yolun sonunda, kalp krizi geçiriyor ve düşüp ölüyor.
Köpek, kenardaki çimenlerin üstünde koştuğu için, görünen

174
174