Page 111 -
P. 111

.     ..    .
                                                     -
                     basker
                     baskerville'lerin kopegi
                                               opegi
                               ville'lerin k
              “O hiç kimseye saldıracak durumda değil efendim. O bakım-
           dan yemin edebilirim. Bu civarda kimseye saldırmaz. Sir Henry,
           emin olun, birkaç gün içinde gerekli işlemler tamamlanacak ve
           Güney Amerika yolunda olacak. Tanrı aşkına efendim, hâlâ
           bozkırda olduğunu, polis duymasın. İzlemeyi bıraktılar, gemi
           hazır oluncaya kadar kalacak, hepsi o kadar. Eğer onu yakala-
           tırsanız, benim de karımın da başı derde girer. Lütfen polise
           haber vermeyin, ne olur.”
              “Ne dersin Watson?”
              Omuz silktim. “Ülkeden kazasız belasız giderse, bizi bir
           uğraştan kurtarmış olur.”
              “Ama gitmeden birinin canını yakacak olursa?”
              “Öyle delilik yapamaz efendim. Bütün gerekli olan şeyleri
           sağladı. Suç işlerse, gizlendiği yeri ele vermiş olur.”
              “Doğru.” dedi Sir Henry. “Peki Barrymore.”
              “Tanrı sizi korusun. Çok çok teşekkür ederim. Yeniden yaka-
           lanacak olsaydı, karım kahrından ölürdü.”
              “Kötülüğe yardım ediyoruz galiba Watson. Ama duydukla-
           rımızdan sonra, adamı ele verebileceğimi sanmıyorum, neyse,
           bu iş burada bitiyor. Peki Barrymore, gidebilirsin.”
              Birkaç teşekkür ifade eden cümle parçaları söyledikten sonra
           gitmek üzere döndü, derken durdu, geri geldi.
              “Bize çok iyi davrandınız efendim, ben de karşılığında size
           bir şey yapmak istiyorum. Biliyorum bunu daha önce söylemem
           gerekiyordu Sir Henry ama soruşturmadan çok sonra keşfet-
           tim. Henüz kimseye söylemedim. Yani, zavallı Sir Charles’ın
           ölümü hakkında.
              Genç Baskerville ile birlikte ikimiz ayağa fırladık. “Nasıl
           öldüğünü biliyor musun?”



                                                              111
                                                              111
   106   107   108   109   110   111   112   113   114   115   116