Page 107 -

. .. .
-
basker ville'lerin k opegi
baskerville'lerin kopegi
yere ait, korkunç bir hayaletti sanki. Fakat bu esrarengiz kişi,
kaçak mahkûm değildi. Bu adam ötekinin kaybolduğu yerden
çok uzaktaydı. Üstelik ondan daha uzun boylu biriydi. Bir hayret
çığlığıyla Sir Henry’ye bakmasını söyledim ama o dönüp, göster-
diğim yere bakıncaya kadar, adam ortadan kayboldu. Granitin
keskin tepesi hâlâ ayın alt kenarını kesmekteydi ama üstünde
o sessiz ve hareketsiz duran adamdan eser yoktu.
O yöne doğru gidip kayalıkları aramak istedim fakat orası
çok uzaktı ve Sir Henry’nin sinirleri ailenin karanlık hikâyesini
hatırlatan o ulumadan dolayı hâlâ gergindi. Bu yüzden, yeni mace-
ralara atılacak durumda değildi. Bu adamı görmediği için, onun
kayaların üstündeki garip varlığı ve tehdit eder gibi duruşunu ve
verdiği heyecanı benim kadar hissedemezdi. “Bekçilerden biridir
herhâlde.” dedi. “Şu herif kaçtığından beri, bozkır onlarla doldu.”
Bu düşüncesi beni pek tatmin etmemişti. Bugün Princetownlılarla
görüşüp kaçırdıkları adamın nerede aranması gerektiğini söyleye-
ceğiz. Onu yakalayıp, kendi tutuklumuzmuş gibi getiremediğimize
üzüldüm. Dün geceki maceralar bundan ibaret. Holmes, kabul et
ki iyi rapor veriyorum sana. Söylediklerimin çoğu elbette konudan
uzak ama bütün olup bitenleri sana anlatmamın yararı olduğu-
na inanıyorum. Sen sonuçlara varmak için arasından hangisini
seçersen seç. İlerleme kaydettiğimiz bir gerçek. Barrymore’un
söz konusu ilginç hareketlerinin nedenini ortaya çıkarmış bulu-
nuyoruz, bu da durumu epey aydınlatmış oldu. Ama bozkırın
esrarı ve garip sakinleri eskisi gibi hâlâ büyük bir sır. Belki gele-
cek raporumda bununla ilgili bilgiler verebilirim. En iyisi senin
buraya gelmen. Neyse, birkaç gün içinde yeniden yazarım sana.

107
107