Page 71 -

. .. .
-
baskerville'lerin kopegi
basker ville'lerin k opegi
işlerinden kurtulup, omuzlarımın üstündeki ağır sorumluluğu
alması için dua ettim.
Birden, arkamdan koşarak gelen ayak sesleri duydum. Biri
adımla beni çağırıyordu. Doktor Mortimer olacak, diye dön-
düm, koşarak gelenin bir yabancı olduğunu görünce şaşır-
dım. Ufak tefek, zayıf, sinekkaydı traşlı, sarı saçlı bir adam-
dı, etsiz bir çenesi vardı, otuz ile kırk yaşları arasındaydı, gri
bir elbise giymişti ve başında, bir de eski hasır şapkası vardı.
Omuzunda bitki örnekleri koymak için ince bir kutu asılıydı,
bir elinde de yeşil bir kelebek ağı vardı.
“Cesaretimi bağışlayın Doktor Watson.” dedi soluk solu-
ğa durduğum yere gelince. “Burada bozkırda basit insanla-
rız biz, aramızda resmiyet pek yoktur. Ortak dostumuz olan
Bay Mortimer, sanırım benden bahsetmiştir. Ben Merripit
Köşkü’nden Stapleton.”
“Ağınız ve kutunuz bunu belli ediyor zaten.” dedim. “Ayrıca,
sizin bir doğa bilimci olduğunuzu biliyordum ama siz nasıl
tanıdınız beni?”
“Mortimer’e uğramıştım, muayenehanesinin penceresinden
gösterdi sizi. Yollarımız da aynı yönde olduğu için peşinizden
koşup, kendimi tanıtmayı düşündüm. Sir Henry, yolculuk sıra-
sında fazla yorulmamıştır umarım.”
“Merak etmeyin, Sir Henry gayet iyi durumda.”
“Sir Charles’ın üzücü ölümünden sonra genç Baskerville’nin
burada oturmayacağından korkuyorduk. Zengin ve rahat bir
hayat yaşamaya alışmış olan bir insandan buraya gelip kendi-
sini böyle karanlık ve sıkıcı bir yere gömmesi istenemez ama
burası için büyük faydası dokunacağını söyleyebilirim. Sir Henry
herhâlde kendisine anlatılan efsane ve olayla ilgili boş inançlara
sahip değildir.”
“Sanmıyorum.”

71 71