Page 73 -

. .. .
-
ville'lerin k
basker
baskerville'lerin kopegi
opegi
“Üzgünüm, bu sorunuzun cevabını veremeyeceğim.”
“Kendileri acaba buraya gelecekler mi?”
“Şimdilik şehirden ayrılacak gibi değil. Çözmesi gereken
başka olaylar var.”
“Yazık! Bize karanlık gelen şeyi aydınlatabilirdi belki. Sizin
kendi araştırmalarınıza gelince, herhangi bir şekilde size yar-
dımım dokunabilirse emrinizdeyim. Şüphelerinizin ne tarafa
yöneldiği hakkında, ya da ne gibi bir yol takip edeceğinizi
bilseydim, şimdi bile yardım edebilirdim.”
“Dostum Sir Henry’ye sadece konuk olarak geldim. Ve, bu
işle hiç ilgilenmiyorum. Bu yüzden hiçbir şekilde yardıma
ihtiyacım olmadığından emin olabilirsiniz.”
“Çok güzel!” dedi Stapleton. “Tedbirli ve sıkı ağızlı olmakta
tamamıyla haklısınız. Gereksiz yere işe burnumu soktuğum
için beni bağışlayacağınızı umarım. Bir daha da bu konuyu
açmayacağıma söz veriyorum.”
Dar, çimenli bir patikanın yoldan ayrılıp bozkırdan kıvrı-
larak gittiği noktaya gelmiştik. Sağ tarafta sarp kayalıklı bir
tepe vardı, bir zamanlar granit ocağı olmalıydı. Bize doğru
olan yanı, oyuklarında böğürtlen ve eğreltiotlarıyla kaplı olup
kapkara bir kayadan ibaretti. Uzakta yüksek bir yerden gri bir
duman yükseliyordu.
“Bu bozkır patikasından giderseniz çok geçmeden Merripit
Köşkü’ne varırsınız.” dedi. “Bir saatinizi ayırabilseydiniz, sizi kız
kardeşimle tanıştırmaktan mutluluk duyardım.”
İlkin Sir Henry’nin yanında olmam gerektiğini düşün-
düm. Ama çalışma masasının üstündeki deste deste evrakları
hatırladım. Çalışmasında ona yardım edemezdim. Holmes de
bozkırdaki komşuları incelememi özellikle istemişti. Stapleton’ın
davetini kabul ettim ve birlikte patikadan aşağı inmeye başladık.
“Çok hoş bir yer şu bozkır.” dedi. Dalgalanan çayırlar üstünde
hayalî dalgalar hâlinde köpüren, çentikli granit tepeleri olan

73
73