Page 72 -

Sherlock Holmes
Sherlock Holmes
“Herhâlde siz de biliyorsunuzdur, ailenin başına musallat
olan şu canavar köpek efsanesini, öyle değil mi?”
“Duydum.”
“Buradaki köylülerin ne kadar boşboğaz olduklarını bile-
mezsiniz. Kime sorarsanız sorun, bozkırda böyle bir canavara
rastladıklarına yemin ederler.” Gülümseyerek konuşuyordu ama
gözlerinde işi daha ciddiye aldığını görür gibiydim. “Hikâye,
Sir Charles’ın hayalini fazla sardı, kötü son da bu yüzden oldu.”
“Nasıl peki?”
“Sinirleri öyle gerilmişti ki herhangi saldırgan, vahşi bir
köpek, hasta kâlbini sekteye uğratabilirdi. Porsuklu yolda o
gece gerçekten öyle bir şey gördüğünü tahmin ediyorum. Her
zaman kötü bir olayın meydana gelmesinden korkuyordum.
Çünkü Sir Charles’ın zaten zayıf olan kâlbinin, böyle bir olaya
dayanamayacağını biliyordum.”
“Nasıl biliyordunuz?”
“Dostum Mortimer söylemişti.”
“Demek ki Sir Charles’ın bu köpek tarafından kovalandığını
ve bu yüzden korkarak öldüğünü düşünüyorsunuz?”
“Daha iyi bir açıklamanız var mı?”
“Herhangi bir sonuca varmış değilim.”
“Sherlock Holmes ne diyor?”
Bu sözler üzerine soluğum kesildi ama sakin yüzünü durgun
bakışlarını görünce herhangi bir hayret ifadesi hissetmedim.
“Sizi tanımadığımızı saklamak boşuna Doktor Watson.”
dedi. “Dedektifinizin haberi buraya geldi, o işin içinde olduğuna
göre, sizin de olmanız gerek. Mortimer, bana adınızı söyleyince,
kim olduğunuzu da söylemesi gerekti. Siz burada olduğunuza
göre Bay Sherlock Holmes’ün de bu işle uğraştığını anlamak
için kâhin olmaya gerek yok. Bu yüzden, ne düşündüğünü
merak etmem de doğal.”

72
72