Page 89 -

. .. .
-
baskerville'lerin kopegi
basker ville'lerin k opegi
“Cevabı kendin mi verdin?”
“Hayır, karıma cevap vermesini söyledim, o da yazmak için
aşağı inmişti.”
Akşam olunca Barrymore, bu konuyu kendiliğinden açtı.
“Bu sabahki sorularınızın nedenini pek anlayamadım.”
dedi. “Umarım, güveninizi kaybedecek kötü bir şey yapmadım?”
Sir Henry öyle bir şey olmadığını söyledi ve kendisini yatıştır-
mak için Londra’dan getirdiği elbiselerden bazılarını ona verdi.

Bayan Barrymore’un davranışlarıyla yakından ilgileniyorum.
Hantal fakat güçlü biri, pek disiplinli, son derece de saygılı.
Sürekli hareket ve heyecan içinde. Bundan daha heyecanlı bir
kişi tahmin edemezsin. İlk gece, onun hıçkırarak ağladığından
söz etmiştim sana. O günden beri kaç kere gözyaşı izi gördüm
yüzünde. Derin bir acının içini kemirdiği belli. Bazen, işlediği
bir suç mu acaba onu rahat bırakmıyor diyorum, bazen de
onu üzüp ağlatan Barryomore mu diye düşünüyorum. Bu
adamın davranışlarında garip ve şüphe uyandırıcı bir şeyler
hissediyorum hep. Nihayet dün gece olanlar bu kuşkularımı
iyice güçlendirdi.
Bu anlattığım sana, önemsiz bir olay gibi gelebilir. Bilirsin,
uykum hafiftir, bu evde nöbetçiliğe başladığımdan bu yana,
uykularım daha da hafifleşti. Dün gece sabaha karşı saat ikide,
odamın önünden geçen sinsi bir ayak sesiyle uyandım. Kalktım,
kapıyı yavaşça açıp dışarı baktım. Uzun, siyah bir gölge, kori-
dordan aşağı kayıyordu. Elinde mum, koridordan aşağı ses
çıkarmadan yürüyen bir adamın gölgesiydi bu. Üstünde pija-
ma, altında pantolon vardı, ayakları çıplaktı. Sadece gölgesini
görüyordum ama boyundan Barrymore olduğunu anladım.
Çok yavaş ve dikkatli adım atıyordu. Davranışlarında suçlu ve

89
89