Page 90 -

Sherlock Holmes
Sherlock Holmes
bir şeyden gizleniyormuş gibi, anlatamadığım esrarengiz bir
hava vardı.
Koridorun, Hall’ün çevresindeki balkonla kesildiğini söy-
lemiştim. Fakat öteki uçta koridor yeniden başlıyordu. Biraz
uzaklaşıncaya kadar bekledim, sonra arkasından gittim. Balkona
geldiğimde, Barrymore koridorun öteki ucuna varmıştı, açık
bir kapıdan sızan ışığın sayesinde, oradaki odalardan birine
girdiğini anladım. Bu odaların hiçbirinde eşya yoktu ve kullanıl-
mıyordu. Bu nedenle yolculuk daha esrarlı görünüyordu. Adam
hareketsiz duruyormuş gibi, ışık sürekli parlıyordu. Koridordan
aşağı elimden geldiği kadar ses çıkarmadan inmeye başladım
ve kapının köşesinden baktım. Barrymore, elindeki mumu
cama tutmuş vaziyette pencerenin önüne oturmuştu. Yüzü
yarı bana dönüktü, bozkırın karanlığına bakıyor, bir şey bekli-
yormuş gibi duruyordu. Birkaç dakika dikkatle baktı. Derken
anlaşılmaz kelimeler homurdanıp, sabırsızlık ifade eden bir
hareketle ışığı söndürdü. Ben hemen odama döndüm, az sonra
sinsi adımların yeniden odamın kapısının önünden geçtiğini
duydum. Çok sonra hafif bir uykuya dalmıştım ki kapılardan
birinde bir anahtarın döndüğünü duydum ama sesin nereden
geldiği tam olarak anlaşılmıyordu. Bütün bunların nedenini
bilemiyorum fakat bu evde gizli bir şeyler dönüyor ve er geç
bunun ne olduğunu anlayacağım. Kendi varsayımlarımla seni
tedirgin etmek istemiyorum çünkü sadece olayları yazmamı
istemiştin benden. Bu sabah, akşamki olayları Sir Henry’ye
anlattıktan sonra, uzun uzun düşünerek, bir plan hazırladık.
Bu plandan şimdilik bahsetmiyorum ama bu durum, daha
sonra yollayacak olduğum raporumu senin için çok ilgi çekici
hâle getirecek.

90
90