Page 101 -

. .. .
-
basker ville'lerin k opegi
baskerville'lerin kopegi
güçlü duygu ifadesi olmasa, şal ve eteklik içindeki şişko vücudu
komik görünebilirdi.
“Gidiyoruz Eliza. Burada işimiz bitti. Topla eşyalarımızı.”
dedi uşak.
“Ah John, John, bütün bunlara ben neden oldum! Hepsi
benim suçum Sir Henry, hep benim suçum. Yaptıklarının hepsi
benim içindi, ben yalvardığım için.”
“O hâlde, her şeyi açıkça anlatın.”
“Zavallı kardeşim bozkırda açlıktan ölüyor. Kapımızın önün-
de ölmesine gönlümüz razı olmaz. Işık, gelip yemeğini alması
için verilen bir işarettir. Onun ışığı da yemeğin götürülmesi
gereken yeri gösteriyor.
“Demek ki kardeşiniz...”
“Kaçak mahkûm efendim, cani Selden.”
“Gerçek bu efendim.” dedi Barrymore. “Kendi sırrım olma-
dığı için size anlatamayacağımı söylemiştim. Şimdi öğrendiniz
artık ve bu hareketin size karşı olmadığını gördünüz.”
Demek ki gizli hareketler ve penceredeki esrar, buydu. Sir
Henry ve ben, hayret içinde kadına baktık. Bu saygı değer kadı-
nın, ülkenin en tehlikeli canilerinden birinin kardeşi olmasına
imkân var mıydı?
“Evet efendim, benim adım da Selden’di, küçük kardeşim-
dir benim. Küçükken çok şımartılıp, başı boş bırakıldığı için,
her istediğini yapıyordu. Büyüyünce kötü arkadaşlar edindi,
şeytan ruhuna girdi, annemin kalbini kırdı ve adımızı lekeledi.
Suç üzerine suç işledikten sonra, Tanrı korudu da darağacın-
dan kurtuldu ama benim için, hâlâ o küçükken baktığım ve
abla olarak sevdiğim kıvırcık saçlı haylaz çocuktur. Bir fırsatını
bulup, hapishaneden kaçmış. Burada olduğumuzu, ona yardım
etmekten kaçınmayacağımızı biliyordu. Açlıktan bitkin bir
durumda, ayaklarında zincir buraya sürünerek geldiğinde ne

101
101